Wedstrijdverslag

Zondag 8 april om 11::30 uur
0

Beek Vooruit 5

11
JEKA 7
Romijn (4x)
Droeloeman (2x)
Job (2x)
ED
Ba(n)ckxie, Sam

Zwevende voetjes

Geschreven op: 09 april 2018
Job T'Jonck

door: Job T'Jonck

Na het koude en troosteloze paasweekend was het eindelijk zo ver: de lente. Massaal naar het terras en met de bakkes vol in de zon. De stad puilde uit. Het prachtige lenteweer betekende ook de eerste zonnige wedstrijd van het jaar. Die wordt meestal gevierd tijdens de derde helft. Biertje in de hand, zonnebril op en het kenmerk van een al ietwat zomerse derde helft: de zwevende voetjes. Een begrip bij een aantal JEKA 7-leden. Met de voeten los van de grond, volledig ontspannen genietend van de zon met een drankje in de hand en dat het liefst met drie punten op zak. Vandaag zouden de eerste zwevende voetjes van het kalenderjaar mogelijk zijn, en zo geschiedde. Niet alleen met drie punten op zak, maar met de grootste overwinning in tijden en een prestatie waarvoor we terug in de geschiedenisboeken moeten duiken: de 0. Het werd een mooie zondag.
 
Niet alleen de zon en de hoge temperatuur waren voor het eerst op komen dagen. Even leek het erop dat JEKA voor het eerst dit seizoen een complete selectie voor de dag bracht zonder aanvullingen, blessures en afwezigen. Maar dat je dat soort uitspraken pas kunt maken als je iedereen in levende lijve op het voetbalcomplex kunt zien bleek ook op deze zondag maar weer:
 
‘Sorry mannen… Laat werken, paar biertjes en geen wekker…’
 
Met een selectie van 13 man, jawel ook Banckxie wilde vandaag vervolg geven aan zijn rentree, werd afgereisd naar de Beek. Een wedstrijd tegen de nummer laatst op het kunstgras van Beek Vooruit, dat is niet de eerste keer. Vorig jaar pakten we op een koude winterochtend op een half bevroren veld pas in de laatste minuten van de wedstrijd een punt tegen de rode lantaarndragers uit Prinsenbeek. Weliswaar was de tegenstander een ander elftal dit jaar, de mannen waren gewaarschuwd. Toch leken de mannen van Beek Vooruit niet helemaal in een resultaat te geloven. Toen Wally net voor de aftrap nog aan gaf bij de scheids dat het net kapot was sprak de reactie van de linksbuiten boekdelen: ‘Ach joh, wij scoren toch niet.’
 
De start van het duel was volledig in lijn met de verwachting van de linksbuiten want binnen slechts vier minuten had JEKA het duel al volledig in handen. Na een paar speldenprikjes was het Droeloeman die met een steekbal binnendoor Romijn lanceerde, die oog in oog met de doelman eenvoudig afrondde: 0-1. Een minuutje later zakte de moed al volledig in de schoenen bij de thuisploeg toen een breedte bal in de opbouw werd opgepikt door opnieuw Romijn. Even leek hij de controle over de bal te verliezen, maar met links wist hij de bal net op tijd nog in de verre hoek te prikken: 0-2. Een vliegende start dus, waarmee JEKA de volledige controle had. Beek Vooruit bleek door de vele nederlagen al aardig wat tikkies opgelopen en de vroege voorsprong bracht het moraal ondanks de hittedampen van het kunstgras al snel tot onder het vriespunt. De thuisploeg probeerde wel van achteruit een gat te vinden in de defensie maar Aadsj had achterin de zaken aardig op orde en Wally kon vooral genieten van zijn plek in het zonnetje.
 
De bezoekers gingen ondertussen door met het zoeken naar de openingen. Met name achterin was het bij vlagen een gatenkaas en zo viel de ene na de andere bal tussen de verdedigers in en konden Romijn en Lucas zich naar hartenlust uitleven op de flanken. Na de tweede treffer kreeg het voornamelijk wat kleine kansjes maar een schot van Camel werd gepareerd, Sam zag zijn inzet geblokkeerd en Camel kon zijn kopbal vanuit een corner niet onder de lat houden. De derde treffer viel toch al betrekkelijk snel. Droeloeman werd op rechts bediend, sneed op karakteristieke wijze naar binnen de zestien in en schoot bekeken met links in de verre hoek: 0-3. Nog voordat de eerste helft halverwege werd onderbroken voor een kleine drinkpauze (jaja het was een keer meer dan 20 graden), stond de teller al op vier. Het was opnieuw Romijn die zijn tegenstander op snelheid pijn deed en de bal vanaf de achterlijn terugtrok op de meegelopen Sam. Nog voordat die aan een treffer kon denken werkte een verdediger de bal onkundig over zijn eigen doellijn, waarmee ook E.D. op het wedstrijdformulier kwam: 0-4.
 
Een ongekende luxe, nog voordat Bruno gearriveerd was op Sportpark de Heijkant was de wedstrijd al eigenlijk binnen. Want hoewel er in het veld nog enigszins gewaakt werd voor het te vroeg juichen, we kennen immers onze eigen kwaliteiten, was het verzet al gebroken en de drie punten al vrijwel zeker in de tas. Wally verveelde zich zichtbaar en leek zichzelf nog even werk te bezorgen met een nonchalante uittrap, maar ook daar kon Beek Vooruit niet van profiteren. Het kreeg welgeteld één echte kans. Een corner belandde goed bij de tweede paal op het hoofd van een Beekenaar, maar zijn inzet verdween ruim naast de paal. De corners aan de andere kant werden steeds gevarieerder. Droeloeman had er al een paar naar de tweede paal geslingerd maar daar kwam het gevaar niet uit. Een korte corner even later gaf Droeloeman de gelegenheid om vrij uit te halen vanaf de hoek van de zestien, maar zijn inzet kwam niet door het oerwoud van benen. Even later was het dan toch raak uit een corner. Romijn bood zich aan voor een korte corner, dreigde naar binnen en legde breed op Job. Die stuurde met binnenkant voet een zwabberbal richting de bovenhoek en zorgde daarmee voor de 0-5. Nog voor de rust zou de schade voor Beek Vooruit nog erger worden. Het werd een dubbelslag. Een aanval van de thuisploeg werd onschadelijk gemaakt, Rik speelde Romijn in, die de diepte zocht bij de inmiddels ingevallen Flo. De coaching was duidelijk, het doortikken van Flo effectief en Romijn kon op volle snelheid op weg naar de keeper, die hij voor de derde keer deze middag verschalkte: 0-6. De schade bleef niet beperkt tot een tegentreffer want de aanvoerder moest ook nog met een spierblessure het veld verlaten waardoor de achterhoede gehavend het duel hervatte.
 
De rust werd uiteindelijk ook met de riante 0-6 voorsprong bereikt en daar werd in de kleedkamer, ondanks alle Fortnite besprekingen en discussie over wie de bierbeurt had, toch even bij stil gestaan. Niet eens zozeer dat we moesten oppassen dat de wedstrijd nog niet gespeeld was, de bal rond is en alles kan in het voetbal. Maar er werd stilgestaan bij een prestatie van formaat. Want, zo sprak regelnicht Banckxie, we hadden een helft de 0 gehouden. Die kon Wally alvast in zijn zak steken. De doelstellingen voor de tweede helft waren dan ook nog een helft geen tegentreffer incasseren en de dubbele cijfers halen. Dat verliep in eerste instantie nog moeizaam. Het tempo kwam na rust lager en lager te liggen en Beek Vooruit kreeg zowaar wat druk op de helft van de bezoekers. Zonder daadwerkelijk gevaarlijk te worden overigens, Wally moest een keer de bal oprapen bij het enige schot op doel dat geproduceerd werd. Aan de andere kant kreeg Rik de grootste kans om de score weer te verhogen. Achteraf was vooral zijn loopactie indrukwekkend. Hij dook vogelvrij op voor de doelman, werd op maat bereikt door Droeloe, maar in plaats van een subtiel lobje over de uitgekomen doelman vloog de bal hard en strak richting het vangnet. De zevende treffer viel uiteindelijk alsnog voor de drinkpauze. Romijn declasseerde zijn tegenstander met een even eenvoudige als effectieve panna en bediende de opkomende Droeloeman op maat. Die versnelde nog langs een tegenstander en schoof beheerst raak in de verre hoek: 0-7.
 
Met nog twintig minuten te spelen ging JEKA toch op zoek naar de dubbele cijfers en ging langzaam maar zeker het tempo weer wat omhoog. Beek Vooruit bleef fair waardoor het duel zonder schoppen of gemene overtredingen werd afgerond. Het zorgde er wel voor dat de ruimtes groter en groter werden en het voetballen steeds makkelijker. Toch was er een standaardsituatie voor nodig om de achtste treffer van de dag op het bord te krijgen. Banckxie had inmiddels zijn vertrouwde positie in het zonnetje in de dug-out achter zich gelaten om de geblesseerde Tortellini te vervangen. Zijn aanwezigheid in de zestien zorgde dan ook voor zoveel verwarring dat hij vogelvrij kwam te staan bij de tweede paal. Flo legde de bal keurig bij hem neer. Wie de spaarzame doelpunten van Daniel heeft mee mogen maken weet dat als hij scoort het geen simpele doelpunten zijn, die kansen helptie immers om zeep. Maar als de bal eenmaal over de lijn wordt geschoten is het doelpunt zelf net zo bijzonder als het feit dat hij door Backxie gemaakt wordt. Zo ook nu. Met binnenkant voet schoot hij de bal uit de lucht beheerst over de doelman in de verre hoek: 0-8.
 
De tien naderde en de doelpunten vielen weer in rap tempo. De negende was een klassiekertje in het Nederlandse amateurvoetbal. JEKA sneed eenvoudig door de verdediging van Beek Vooruit heen, waar het inmiddels meer gaten dan kaas was geworden. Aadsj was zelfs doorgestoomd en werd op maat bediend in de diepte. De vlag ging de lucht in, maar die was bedoeld voor Sam, die voorlangs kruiste en inderdaad buitenspel stond. Daarop klonk het oerhollandse ‘HIJNIE’ van alle kanten over veld en de zeer eerlijke grensrechter en arbiter deelden deze mening en lieten TiTaToverAad doorspelen. Deze bediende met een balletje breed de vrijstaande Sam, die zijn naam ook op het wedstrijdformulier zette met de 0-9. Een paar minuten later werd de grens van de dubbele cijfers ook behaald. Een vuurpijl van achteruit werd door de rechtsback van Beek Vooruit niet helemaal onder controle gebracht en daarmee lanceerde hij Sam alleen op de doelman af. Die behield heel keurig het overzicht en stelde Romijn in staat zijn vierde en JEKA’s tiende van de dag te maken: 0-10. De thuisploeg vroeg inmiddels al om een vervroegd einde maar het slotakkoord was nog voor de bezoekers. Job maakte zijn tweede van de dag door een vrije trap in de hoek te krullen en de eindstand daarmee te bepalen op 0-11.
 
Een memorabele uitslag, niet alleen omdat het de grootste overwinning in tijden boekte in de vaak zo lastige uitwedstrijd tegen de nummer laatst. Zo vaak ging het mis, door gemiste kansen en weggegeven doelpunten. Maar vandaag was JEKA dodelijk effectief, speelde het rustig en solide en gaf het helemaal niks weg. En daarmee komt het op de tweede mijlpaal van de dag. Want de 0 bleef vanaf begin tot het eind op het scorebord staan. De vaste verslaggever is hiervoor speciaal even terug in het archief gedoken. En wat blijkt? Voor de laatste keer dat Wally niet heeft hoeven vissen moeten we terug naar exact vier jaar geleden. Toen, onder de noemer van JEKA 12, werd een van de laatste stappen op weg naar het kampioenschap gezet met een 5-0 overwinning tegen Moerse Boys. Ook toen dus de 0. Vier jaar later, met onder de doelpuntenmakers onder meer Willie ‘Wilfred’ Watts, zo lang is het dus al geleden. Na de wedstrijd was ook de derde helft effectief en zonder tegendoelpunten, en natuurlijk, met de zwevende voetjes.
 

Galerij

Reacties

Dit wedstrijdverslag heeft nog geen reacties.

R.K.V.V. JEKA
Sportcomplex "Tussen de Leijen"
Beukenlaan 21
4854 TA Bavel

Ledenadministratie
Agnes Wiegers
ledenadministratie@rkvvjeka.nl
 
Correspondentie-adres
r.k.v.v. JEKA
Willem Alexanderstraat 19
4811 PZ Breda
secretariaat@rkvvjeka.nl

meer contact info >>>

Ontvang de JEKA nieuwsbrief

r.k.v.v. JEKA

Copyright © R.K.V.V. JEKA 2015. Alle rechten voorbehouden.