Wedstrijdverslag

Zondag 20 januari om 12::00 uur
18

JEKA 7

Timo
Lucas (5)
Tom (4)
Camiel
e.d.
Job
Romijn (3)
Flo(2)
0
IFC 2

Zaalvoetbal

Geschreven op: 23 januari 2019
Job T'Jonck

door: Job T'Jonck

Sport in de winter blijft een bijzonder fenomeen. Sommige sporten drijven er op, sommigen houden een winterslaap, andere zoeken de warmte op. De KNVB besloot na jaren van gezeur over de speelkalender vorig jaar eindelijk een omslag te maken. Ieder jaar werd er in mei weer geroepen: ‘Nu wordt het lekker weer en dan is het seizoen weer voorbij’. Dat de KNVB het schema vooral omver gooide zodat de startdatum niet iedere keer net na de vakantie viel laten we nu even buiten beschouwing. Want een ander voordeel van de nieuwe speelkalender was de vernieuwde winterstop. Een langere en vooral latere winterstop moest er voor zorgen dat er minder werd afgelast, het wordt immers pas echt koud in januari en februari, en niet in december als de competitie al stil ligt. Eind goed al goed, zou je denken. Maar het lijkt wel of JEKA 7 zonder enige mededeling in een pilot is beland van de nieuwste versie van de winterstop. Eind november eindigt de eerste competitiehelft, een winterstop van 2 maanden volgt en eind januari starten we met voetballen tot eind mei. Een lekker lange tweede seizoenshelft dus. Net nu de kou, de sneeuw en de vorst om de hoek komt kijken. Ik ben benieuwd hoeveel afgelastingen ons nog op zondagmorgen mogen verblijden. Dan blijf ik toch altijd met enige jaloezie naar de hockeyteams kijken, die ieder jaar weer de zaal in mogen. Daarna weer naar buiten met vele wedstrijden in het lentezonnetje. Afgelastingen kennen ze daar niet. Misschien dat we volgend jaar in die pilot mogen, de winterstop zaalvoetbal pilot.
 
Tot die tijd voetballen we lekker wanneer de KNVB ons in plant, want laten we eerlijk zijn, we zijn allang blij dat competitiewedstrijd nummer 6 (op de ranglijst 5) op het programma stond. Die ranglijst is sowieso een bijzonder fenomeen dit jaar, zeker nu we een prachtig sterretje achter onze naam hebben staan, die ons in verliespunten op de tweede plaats zet. Op diezelfde ranglijst bevond tegenstander IFC zich nog wat verder naar beneden. Geen sterretjes, wel een doelsaldo waarmee een brilstand bij voorbaat uitgesloten was vandaag. Iedereen deelde de mening dat we eindelijk weer mochten voetballen, want er prijkten maar liefst 15 namen op het wedstrijdformulier. Wally ontbrak op dat lijstje, want hij zat met een dikke enkel naast de Kingside op deze zondagmiddag. Zijn vervanger was een heuse prof, die de woensdagtraining oversloeg vanwege een testtraining bij PSV. Het kostte Thijs maar een half jaartje trainen en enkele wedstrijdminuten om deze stap te maken.  Zo zie je maar hoe snel het kan gaan als je bij JEKA 7 in de gelederen zit. Die boodschap was ook aangekomen bij Goof, die zijn kicksen na twee jaar weer uit de wilgen had getrokken en vol ambitie zich had aangesloten in de winterstop. Een welkome versterking die direct zijn vuurdoop kreeg na één schamele trainingsavond. Bram was er bij en leek zich op te maken voor zijn gebruikelijke 5 minuten, maar niet zijn kwijtgeraakte voetbalschoenen gooide roet in het eten, waardoor we alweer op 14 spelers zaten. Tegenstander IFC kwam nogal verspreid aanwaaien. Even leek het alsof zij al klaar waren voor het zaalseizoen met slechts 6 aanwezigen, maar een kwartiertje voor aanvang druppelden er nog wat selectieleden binnen op het terrein. Het zonnetje verdreef de kou inmiddels al aardig en de kunstgrasmat werd langzaam zacht getrapt door onze voorgangers. Na een enigszins korte warming up en met de zeer laagstaande zon in de rug kon er, na een minuut stilte voor een overledene bij de tegenstander, worden afgetrapt.
 
Er zijn momenten dat de ranglijst een vertekend beeld geeft en JEKA 7 heeft in de voorbije jaren een behoorlijke reputatie opgebouwd als het gaat om misstappen tegen laagvliegers, maar al na enkele minuten leek het erop dat dit vandaag niet het geval was. De bezoekers waren nog niet helemaal bekomen van hun winterstop en de doelcijfers van 3 voor en maarliefst 42 tegen na ook pas 6 wedstrijden bleken al snel verklaard. Met moeite kwam het van eigen helft af en hield het de bal in de ploeg. Dit maakte het een ideale opstart voor de mannen van Bruno, die met gemak wat ritme op konden doen. Dat sommige dingen nooit veranderen bleek al snel, toen na een paar gebrekkige aanvallen Lucas mocht aanleggen vanaf de cornervlag. De bal draaide ver en hoog, en belandde bovenop het hoofd van Tor, die beheerst raak knikte tussen een aantal IFC’ers: 1-0. Daarmee begon 2019 direct met een primeur. Het was namelijk Tortellini zijn derde goal van het seizoen, het hoogste aantal dat hij in zijn loopbaan binnen één seizoen haalde. Als koning van de corner knikte hij er twee en volleerde hij er één raak en brak met dit recorddoelpunt ook nog eens de ban in de wedstrijd, die vanaf dat moment eigenlijk geen wedstrijd meer was. En we zaten pas in de 2e minuut.
 
Het duurde een klein kwartier voordat er opnieuw afgetrapt kon worden. Niet omdat IFC meer van zich afbeet, maar omdat JEKA duidelijk op zoek was naar de vorm. Ballen die doorschoten op het harde en nog enigszins gladde kunstgras, schoten die alle kanten op vlogen, mislukte pogingen in plaats van gerichte voorzetten, het was tien minuten lang vrij armoedig wat er op de mat verscheen. Tot er een herkenbaar patroon ontstond. In de lange winterstop is er natuurlijk onder de bezielende leiding van Bruno op diverse patronen getraind. De kracht van herhaling staat centraal in de visie van onze trainer. Lucas aka Droeloeman aka de nieuwe Arjen Robben werd voor de jaarwisseling dan ook onderworpen aan een specialistische individualistische training die alleen hem paste. Naar binnen komen, schieten, naar binnen komen, schieten. Startend zonder tegenstand, opbouwend naar een continu die bal in de verre hoek leggen. Waar dit fenomeen zich jarenlang alleen tentoon spreidde op het trainingsveld, gaat 20 januari 2019 de boeken in als de dag dat het hem eindelijk lukte, onze eigen Arjen Robben. Het zou hem maarliefst vier keer lukken, zovaak dat hij zelf dacht dat het hem wel tien keer zou lukken. Maar eerlijk is eerlijk, ze verdwenen keurig in het zijnetje. Naar binnen snellen, linkervoetje opendraaien en de bal in de verre hoek. Na 13 minuten was het voor het eerst raak: 2-0.
 
Vanaf dat moment ging het hard. De bezoekers zagen het onheil al op zich afkomen en wisten daar eigenlijk niks tegenover te zetten. Een verdwaalde corner die boven Thijs op de lat eindigde, daar moesten ze het mee doen. Aan de andere kant ging het doelpunten. Eerst was het Tom, die 2019 goed begon door zijn reputatie van gemiste kansen in het vorige jaar achter te laten. Met wat hulp van de keeper weliswaar, die redelijk naast het midden ging staan. En laat dat net de plek zijn waar Tom de bal heen schoof: 3-0. Vervolgens was het weer de beurt aan Lucas. Binnendoor, linkervoetje, verre hoek: 4-0. Hierna was het de doelman die op bizarre wijze Tom aan zijn tweede hielp. Het was Goof die een bolletje schepijs produceerde vanuit de middenlijn, die enigszins in niemandsland viel. De doelman kwam uit, Tom zette aarzelend druk, waarbij de gehele verdediging al uit ging van buitenspel. De keeper ging echter op de bal staan, viel om en Tom kon met de bal richting het lege doel: 5-0. En zo kwam Goof op een bijzondere manier aan zijn eerste assist voor het zevende.
 
Met al die doelpunten die binnen enkele minuten vielen lijkt het alsof JEKA het vizier op scherp had. Niks was natuurlijk minder waar. Er strandde voldoende aanvallen in schoonheid, of in een verschrikking. De mooiste misser, zeker als we de reactie van Bram vanaf de kant moeten geloven, kwam op naam van Romijn. Hij kreeg de bal breed van Tom waarbij de keeper zijn doel had verlaten en er alleen een verdediger tussen hem en het doel stond. De keuze voor de lob was prima, maar de bal verdween naast. Nog voor de rust ging het doelpuntenfestijn verder. Eerst was het opnieuw Lucas, die niet met een schot á la Robben scoorde, maar een afgeslagen corner met rechts onder de lat veegde: 6-0. Daarna was onze Arjen gewoon weer terug. Steekballetje tussendoor, man afsnijden en het balletje weer in de verre hoek neerleggen: 7-0. Het slotakkoord voor de rust was weer voor Tom, die zijn derde van de dag binnen kon wandelen na een goede actie van Romijn, die de bal op het presenteerblaadje teruglegde: 8-0.
 
8-0 in de rust, zelfs in de zaal is dat afgetekend. En dan moesten de bezoekers nog een helft. Want buiten dat het lekker is om in de koude winterperiode in de warme zaal aan de bak te kunnen, de wedstrijd duurt ook wat minder lang. In de zaal zou de lijdensweg bijna voorbij zijn, op het veld pas halverwege. En ook de tweede helft zou vrij pijnlijk worden voor de bezoekers. 5 minuten duurde het, voordat het startsein voor de doelpuntenreeks in de tweede helft een feit was. Een een-tweetje ditmaal op de hoek van de zestien lanceerde Lucas Robben, of Arjen Wieringa?, en Droeloeman plaatste de bal strak en gedecideerd op dezelfde plek: 9-0. Het zou bij deze vijf blijven voor onze linkspoot, maar de rest moest nog beginnen. Het duurde een kleine tien minuten tot de dubbele cijfers waren bereikt. De mooiste combinatiegoal van de dag. Job vond Flo op de rand van de zestien, die met een bekeken wippertje de bal bij Camel kreeg, die de bal op de wreef nam en de verre hoek vond: 10-0. Een doelpunt die de tiende waard was. Zo mooi als de tiende, zo knullig was de elfde. Een corner werd bij de eerste paal geheel vrijstaand perfect binnengekopt, maar wel door een speler van IFC: 11-0. Na de elfde was het tijd voor de lelijkste goal van de dag, Lucas belandde op de achterlijn en legde terug op Job, die de bal via een been door een ander paar benen zag gaan waarna de bal tergend langzaam over de doellijn rolde: 12-0.
 
Tot die tijd bleef IFC er voor knokken, zij het met de beperkte middelen die het had. Geen wanklank, geen schandalige overtredingen, steevast bleef het proberen er nog iets van te maken. Zo hield het de score, voor zover je daar nog van kan spreken, nog enigszins beperkt. De doelman pakte twee prachtige ballen, eerst op een knal van Romijn en later op een volley van Camel. Die laatste zag een stiftje ook nog van de lijn worden gehaald door een meegelopen verdediger. Maar het laatste kwartier ging het te snel en was het bij IFC gebroken. Er waren voor het eerst meer mensen te zien op de helft van JEKA dan op de eigen helft, al deed het er niet toe waar de bal zich op dat moment bevond. En dus was het prijs schieten. Eerst Romijn, die na een aantal mislukte pogingen nu wel het net vond met een schot vanaf randje zestien: 13-0. 2 minuten later tekende Goof voor zijn tweede assist, ditmaal niet met schepijs maar met een fluwelen balletje buitenkant rechts, die Flo op even prachtige wijze afrondde met een stiftje over de uitkomende goalie: 14-0. Romijn was vervolgens los en schoot vrijwel identiek zijn tweede tegen de touwen en tekende voor de 15-0. De 16e was weer voor Flo, toen iedereen, inclusief de doelman, vooruit probeerde te verdedigen. Flo kapte de keeper uit en schoof de bal in het lege doel: 16-0. Romijn tekende zelfs nog voor een hattrick in een tijdsbestek van 11 minuten door te profiteren van alle ruimte die de kapot gespeelde verdediging inmiddels liet ontstaan: 17-0.
 
Aan de andere kant stond Thijs zich vooral te vervelen, wat hem ertoe leek te dwingen dat hij even moest laten zien waarom hij de stap naar PSV heeft gemaakt. Tot tweemaal toe gaf hij zichzelf de kans om te schitteren door de bal in te leveren. Vooral de bodycheck als gevolg van een hete bitterbal zal IFC hem niet in dank afnemen. Maar hij behield keurig de 0. Het slotakkoord kwam nog op naam van Tom, die na een kolderiek hoogteballet de bal uiteindelijk vanaf zijn kruin het net zag raken. Dat de bal daarvoor van de lijn was geslagen door een veldspeler en hij dit moest bekopen met een paar noppen in zijn buik deed ietwat af aan de schoonheid: 18-0.
 
Het zonnetje werd aangenaam, de derde helft goed bevolkt, de grasmat inmiddels ontdooid en de eerste drie punten van het jaar binnen. Het zaalvoetbalidee kan voorlopig weer even in de kast, al is het te hopen dat de uitslagen niet op deze eenzijdige zaalvoetbalpot blijven lijken. Volgende week een nieuwe uitdaging, als de sneeuw geen spelbreker wordt, bij het altijd lastige Beek Vooruit, uit.

Galerij

Reacties

Dit wedstrijdverslag heeft nog geen reacties.

R.K.V.V. JEKA
Sportcomplex "Tussen de Leijen"
Beukenlaan 21
4854 TA Bavel

Ledenadministratie
Agnes Wiegers
ledenadministratie@rkvvjeka.nl
 
Correspondentie-adres
r.k.v.v. JEKA
Willem Alexanderstraat 19
4811 PZ Breda
secretariaat@rkvvjeka.nl

meer contact info >>>

Ontvang de JEKA nieuwsbrief

r.k.v.v. JEKA

Copyright © R.K.V.V. JEKA 2015. Alle rechten voorbehouden.