Wedstrijdverslag

Zaterdag 17 november om 09::00 uur
1

JEKA JO13-2

Jasper Jonk
3
Were Di JO13-1

Stilstaan in het startblok

Geschreven op: 22 november 2018
Rolf Finders

door: Rolf Finders

Wat een aanvallen. Wat een doelpunten. Ik geniet. Ik zie stoere verdedigers van gewapend beton. Als een onkraakbare kluisdeur waar ze bij de Rabobank in Oudenbosch jaloers op zouden zijn. Ik applaudisseer voor diepgaande, gepassioneerde middenvelders die zoveel druk zetten dat een Tsunami maar een nietszeggend golfje is. Ik veer drie meter op bij doelpunt 1 en 2; al zal het in de praktijk gezien mijn souplesse waarschijnlijk maar 30 centimeter zijn geweest. Wat is dit een genot om naar te kijken. Dit is voetbal van een andere planeet. Ik schreeuw bij de tweede treffer zelfs zo hard, dat ik mijn vriendin een gehoorbeschadiging voor het leven bezorg.

Ja, Nederland-Frankrijk was fantastisch. En Duitsland-Nederland vooral bizar. Oranje is weer helemaal terug op de wereldkaart. JEKA JO13-2 nog net niet. Al heb ik onze trainers inmiddels ingefluisterd om komende zaterdag iets met een handgeschreven briefje te proberen. Wie weet…

Wij verloren vorige week, en dat was niet volgens afspraak na onze eerste zege van het seizoen een week eerder. Maar allez, het is jullie vergeven. Jullie zijn 11, 12 jaar, zitten in een soort van pre-puberfase; al vraag ik me af waarom ik hier het woordje pre nog gebruik. Soms, vaak, meestal, bijna altijd, gaat informatie het ene oor in en het andere met een tgv-snelheid weer uit. Hoe meer informatie er in jullie stuiterende bolletjes wordt geduwd, hoe minder er blijft hangen. Nee, zo’n briefje is zo gek nog niet. Gewoon nuttige basisinformatie. Jij links, jij rechts, jij midden en ga jij maar eens mee naar voren. Meer hoeft het soms niet te zijn. Voetbal is simpel, maar simpel voetbal is vaak het moeilijkste. Gewoon de bal van de ene kleur naar de andere kleur spelen? Zonder druk kan iedereen dat, behalve iemand die kleurenblind is of deel uitmaakt van een Belgisch omkoopschandaal. Maar onder druk wordt het een ander verhaal. Dan moet je in een split second een beslissing nemen. Als je dan pas gaat bedenken wat je met de bal gaat doen, ben je hem alweer kwijt voordat je hem hebt aangenomen.

Waarom is iedereen op dit moment zo euforisch over Frenkie de Jong? Omdat hij aan de lopende band scoort? Omdat hij driedubbele scharen, een Zidane en een akka eruit gooit als een geflipte circusartiest? Omdat hij spierballen als staalkabels heeft en een torso waar Rico Verhoeven jaloers op is? Nee, niets van dit alles. Frenkie doet het simpel. Frenkie heeft voordat hij de bal krijgt allang gezien wat zijn opties zijn. Frenkie kijkt steeds om zich heen, en loopt dan in de gaten. Passen lopen, lopen passen, passen lopen. Het is zijn algoritme. Dat doen wij maar net een beetje anders. Wij zoeken te vaak de drukte op, als kuddebeesten die zich zonder na te denken op Black Friday storten op zoek naar een niet te missen aanbieding. En er dan achter komen dat de rij zo lang is, dat ze volledig kansloos zijn en met lege handen afdruipen.

Wij passen en lopen niet, wij passen en kijken dan vol bewondering de bal na. Wij lopen te weinig zonder bal, terwijl juist de loopacties voor openingen zorgen. Is dat erg? Nee, want we zijn in ontwikkeling en leren elke week weer wat bij. Zo ook zaterdag tegen Were Di waar we de beroerdste start van het seizoen beleefden. Het voelde als een 100 meter sprint. Iedereen staat in de startblokken, de spanning stijgt. Geconcentreerde blikken, nog een paar tellen. De toeschouwers houden de adem in. Paf! Het startschot. En iedereen is weg. Behalve wij. Wij zitten nog in een gebogen houding, terwijl de rest al bijna aan de huldiging kan beginnen…
Ik keek zaterdag op mijn stopwatch en zag de cijfers 00:01:05. Dat is 1 minuut en 5 seconden. Toen lag de bal al in ons netje. Ik herhaal het nog eens: één-mi-nuut-en-vijf-se-con-den! Zelfs als je het heel langzaam uitspreekt, realiseer je je nog dat we toch wel heel snel een klap voor onze nog niet wakkere kop kregen. Wij stonden op het veld als wassen beelden van Madame Tussauds. En zelfs daar zit meer beweging in. Were Di combineerde, tikte, en wij deden helemaal niets. ,,Fijn dat jullie er zijn. We hebben op zaterdag nu al een aanbieding voor Black Friday. Nee jullie hoeven niet eens in de rij te staan. Hier. Cadeautje. Alsjeblieft. Honderd procent korting.”

Zo begon de zaterdag als een Black Saturday. Inkt-black. Trainer Lucas brak nog net niet de dug-out af, al had hij daar alle aanleiding voor. Zijn stem galmde over het veld, hard en duidelijk. Wij zaten immers nog in het startblok. Gelukkig schoten we er daarna wel uit. In de negende minuut brak Joris door op rechts. Hij zette z’n turbo erop, maar werd vlak voor de zestien onderuitgehaald. Vrije trap. En toen was daar Jasper, ook wel Jappie genoemd, wat me altijd doet denken Appie Happie, een legendarische stripheld uit mijn jeugd. Hij was de sterspeler van de Taaie Tijgers, een kleurrijk voetbalteam met namen als Sjakie Strijkijzer, Tinus Plotseling, Dirk de Doordouwer en Tik Tak Theo. Elke keer als ik Jappie hoor, denk ik aan Appie. Onze Appie Jappie. Al weet ik niet of Jappie net zo dol is op bananen als Appie, want die propte ze in de stripboeken met trossen tegelijkertijd naar binnen.

Ik dwaal af. Vrije trap, rechts, rand zestien. Jappie achter de bal. Ons sierlijke slangenmens nam een aanloop. En toen wist ik al: deze gaat erin. Vorige week had ik hem namelijk vergeleken met Steven Berghuis. Van Feyenoord. Oeps! Feyenoord?! Jasper heeft helemaal niets met Feyenoord, maar alles met PSV. Of ik daar voortaan rekening mee wilde houden. Natuurlijk. Ik maak het verslag immers niet voor mezelf, maar voor jullie. Dus daar kwam mijn belofte in de app vorige week: ‘Hey Jasper, let’s make a deal. Als jij dit nog een keer flikt, mag je mij 5 namen doorgeven en noem ik ze allemaal.’
It’s a deal, zei Jasper. Twee namen vond ie trouwens wel genoeg.

Dus daar stond ie. Achter de bal. In de negende minuut bij een 0-1-achterstand. Ik zag een verbetenheid op zijn gezicht al la Hirving Lozano. Ogen gericht op de bal, op de keeper, op het doel. In zijn hoofd galmde het clublied van PSV. ‘Wij trekken ten strijde. Een strijd vol van vree. Vooruit nu Rood-Witten. Vooruit PSV.’ (dit wil ik Lozano trouwens wel eens horen zingen). Zijn trap was zuiver, met de dodelijke precisie van Steven Bergwijn. Hard, hoog, raak: 1-1. We leefden weer. Maar niet voor heel lang. Want ons spel bleef onzuiver, de inzet geen 100 procent. Were Di tikte voor de pauze nog nummer twee binnen. Toch hadden we vlak voor rust weer op gelijke hoogte kunnen staan. Weer was het onze kruising tussen Bergwijn en Lozano die een paar verdedigers een black-out bezorgde. Helaas stuitte Jappie dit keer op de doelman, anders had ik ook nog Dumfries, Pereiro, Angelino, De Jong, Rosario en Hendrix genoemd.

We drongen daarna nog wel aan, maar slaagden er niet meer in zo dicht in de buurt van een treffer te komen. Dat Were Di in de slotminuut de derde nog maakte, deed er helemaal niet meer toe. Zaterdag dan maar in de herkansing. In een weekend waarin Black Friday regeert. Laten wij nu eens geen uitverkoop houden, maar zelf een paar fraaie aanbiedingen in het veld scoren. Van Black Friday naar Super Saturday. Die kop zou ik graag de volgende keer boven het verslag zetten. Is dat een deal, boys?
 
Rolf Finders
Voetbalvader



 

Galerij

Reacties

Dit wedstrijdverslag heeft nog geen reacties.

R.K.V.V. JEKA
Sportcomplex "Tussen de Leijen"
Beukenlaan 21
4854 TA Bavel

Ledenadministratie
Agnes Wiegers
ledenadministratie@rkvvjeka.nl
 
Correspondentie-adres
r.k.v.v. JEKA
Willem Alexanderstraat 19
4811 PZ Breda
secretariaat@rkvvjeka.nl

meer contact info >>>

Ontvang de JEKA nieuwsbrief

r.k.v.v. JEKA

Copyright © R.K.V.V. JEKA 2015. Alle rechten voorbehouden.