Wedstrijdverslag

Zaterdag 23 maart om 09::30 uur
1

Victoria'03 JO13-1

2
JEKA JO13-2
Teun de Graaf (2)

Rico had het wel geweten: BAM!

Geschreven op: 29 maart 2019
Rolf Finders

door: Rolf Finders

Victorie bij Victoria? Die zin zat een paar dagen voor de wedstrijd al in mijn hoofd. En wat zou het dan mooi zijn als het ook nog eens 0-3 zou worden. Victoria’03. Ja, soms kraam ik ook weleens onzin uit. Volgens sommigen vaker dan soms. Dat klopt.

Maar dit keer niet. Dat bleek ook in de wedstrijd, waarin we het zonder Joris moesten stellen. Onze rechtsbuiten had op het trapveldje in de wijk een bal zo hard tegen zijn hoofd gekregen dat het voelde alsof Rico Verhoeven hem vol op zijn snuit had geslagen. Knock-out. Lichte hersenschudding. Sommige supporters vonden dat logisch en maakten een dolletje met hem. ,,Joris, een zware hersenschudding, dat kan niet, hè?” Als onze nummer 11 ooit een staredown had kunnen winnen, dan was het zaterdag geweest…

Joris wierp zich op als verzorger en rende het veld in als een speler van ons tegen de vlakte was gegaan. ,,Ik kan zo in het ziekenhuis gaan werken”, lachte hij. Ja, ervaring genoeg inmiddels.

De ultieme Rico-klap hadden wij Victoria in de eerste helft ook moeten geven. Niet wachten op de tweede ronde, gewoon meteen BAM, inpakken en wegwezen: 0-3. Net als Duitsland in de eerste helft al tegen Oranje had moeten doen. Alles ist vorbei! Want we waren niet een beetje beter, we waren heel veel beter. We stonden met zoveel spelers op hun helft, dat het veld zelfs licht begon over te hellen. Druk zetten, driehoekjes, opendraaien, combineren, we deden het allemaal. Maar… we waren slordig op het moment suprême, waardoor Victoria weliswaar soms even kopje onder ging, maar steeds weer de reddingsboei kon grijpen die wij hun gastvrij toewierpen. Het is alsof Rico Verhoeven tegen zijn tegenstander zegt: ,,O, liggen je tanden eruit? Sorry. Dan wacht ik even om je ogen dicht te timmeren.”  Of als het Forum voor Democratie orakelt: ,,We hebben nu weliswaar een eclatante overwinning behaald, maar we zetten die Uil van Minerva toch maar even op sterk water. Zo wijs is die niet.”

Dat laatste klopt trouwens. Denk maar aan de Fabeltjeskrant. Meneer de Uil was zo vergeetachtig dat ie soms niet eens meer wist dat ie een uil was. Oogjes dicht en snaveltjes toe. Het had zomaar een oneliner van Rico kunnen zijn, nadat zijn groggy tegenstander meer hoeken in de ring telt dan er daadwerkelijk zijn.   

Wij voetbalden op sportpark Albano soms ook net iets te veel met de oogjes dicht, waardoor de trainers de snaveltjes wel open moesten doen. Er was een beetje sturing nodig. Een beetje maar… We kwam wel volkomen verdiend op voorsprong na een prachtige pass van Tom, die Teun op links weg zag sprinten. De bal was op maat, met de juiste snelheid. De koele afronding van Teun was top: 0-1. Er waren pas 9 minuten gespeeld en ik zag die 0-3 al aan de horizon verschijnen. Ja, dag, droom maar lekker verder Finders.

Toch had het wel gewoon 0-3 moeten staan. Zo had Oscar een dubbele majestueuze kroon op zijn fantastische wedstrijd kunnen zetten.  Onze inschuivende laatste man, die speelde met het overzicht en de klasse van Frenkie de Jong, draaide een bal fraai naar de kruising. Ik telde hem al. En ik niet alleen. Maar zijn geplaatste schot vloog net naast. Zo bleven wij gevaarlijk, maar was te vaak de laatste pass niet goed. Niet zuiver. Te hard. Te zacht. Te hoog. Toch was er helemaal niets aan de hand. Tot de negentiende minuut. Kennen jullie dat verhaal van het duveltje uit het doosje? Nou, die kwamen wij in Oudenbosch tegen. De spits van Victoria kreeg de bal voor zijn voeten, haalde ineens uit, en daar lag de bal in het netje: 1-1.

Vlak voor de pauze had het nog erger kunnen worden. Maar wij hebben tijger Freek in het doel. Onze dappere keeper bleef oog-in-oog met een Oudenbossche aanvaller cool, calm en collected.  Wachten. Nog langer wachten. Effe wachten en…. toen naar de hoek, handje ertegen, bal naast. Een wereldredding. De wind die ineens over het sportpark waaide, kwam uit de monden van al onze supporters. Pfffffffffffffff. Op de app van het KNMI verscheen code rood.

Wat doe je dan als coaches in de rust? De rust bewaren. De boys laten weten dat we beter zijn, maar dat we te slordig spelen, waardoor we Victoria sterker maken. En we draaiden onze rechtsbuiten (Jasper) om met onze linksbuiten (Teun), omdat we meer binnendoor wilden komen, dan buitenom. Omdat we wel hoge voorzetten kunnen geven, maar dat schiet niet als onze behendige spits Lucas tegen een verdediger staat die een paar koppen groter is. Het werkte. Al hadden we een mazzeltje toen het schot van Teun, vier minuten na de pauze, van richting werd veranderd en zo over de uitstekende Victoria-doelman plofte: 1-2.

De strijdende thuisploeg kwam er daarna niet meer aan te pas, maar omdat wij bleven volharden in kansen missen, waren wij nog niet zeker van de overwinning. De deksel van het doosje leek weliswaar dicht te zitten, maar bij het duveltje weet je het nooit.

Toch had het absoluut 1-3 moeten worden uit de mooiste aanval van de wedstrijd. Het was bijna een kopie van de treffer van Wijnaldum tegen Wit-Rusland. Teun was de lopende speler, Lucas was onze Memphis Depay die het fraaie hakje gaf, achter zijn standbeen langs. Teun schoot, heel JEKA hing al euforisch in de lucht, maar de Oudenbossche keeper was net iets beter dan die van Wit-Rusland en draaide een zeker doelpunt met een fraaie redding de nek om.

Zo bleef het 1-2. Victorie bij Victoria (ja, die kop ik in). De vierde zege op rij. Dat is mooi. Dat is genieten. Met de oogjes dicht en de juichende snaveltjes even open.
 
Rolf Finders
Voetbalvader  

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Galerij

Reacties

Dit wedstrijdverslag heeft nog geen reacties.

R.K.V.V. JEKA
Sportcomplex "Tussen de Leijen"
Beukenlaan 21
4854 TA Bavel

Ledenadministratie
Agnes Wiegers
ledenadministratie@rkvvjeka.nl
 
Correspondentie-adres
r.k.v.v. JEKA
Willem Alexanderstraat 19
4811 PZ Breda
secretariaat@rkvvjeka.nl

meer contact info >>>

Ontvang de JEKA nieuwsbrief

r.k.v.v. JEKA

Copyright © R.K.V.V. JEKA 2015. Alle rechten voorbehouden.