Wedstrijdverslag

Zondag 28 oktober om 11::00 uur
0

RCD 3

4
JEKA 7
Timo
Romijn
Bram
Job

IJzig kalm

Geschreven op: 31 oktober 2018
Job T'Jonck

door: Job T'Jonck

De wintertijd, vroeg donker, regen, flinke wind, eindeloze files, allemaal ingrediënten voor een flinke herfstdip. Iedereen voelt zich ellendig, zwakjes of licht depressief. Want het ‘bioritme’ is verstoord. Het weekend waarin de klok terug wordt gezet werd een toepasselijk weekend vol wind en vrieskou. En dan moest JEKA 7 ook nog eens in alle vroegte, met bevroren handjes op de fiets, verzamelen om een barre tocht noordwaarts te maken. Een herfstdip zou dan ook volledig te verklaren zijn. Maar als de mannen van het zevende al last hadden van een seizoensgerelateerd fenomeen dan is het wel de winterslaap. Want dankzij (weeral) een teruggetrokken tegenstander, een baaldag vanwege het oktoberfest, een vroege bekeruitschakeling én NAC-Willem II op het bijzondere tijdstip van 12.15 uur was het alweer een maandje geleden dat er gevoetbald werd. Na twee competitiewedstrijden voelde dit als een vervroegde winterstop. Maar aan alle ellende komt een einde, want met de wintermaanden op komst mag er weer lekker gevoetbald worden. In ijzige omstandigheden dat wel. Want het verschil tussen zomertijd en wintertijd was nog nooit zo duidelijk te voelen in de temperatuur. De thermoshirts, handschoenen en extra dikke sokken werden uit de kast getoverd en nog snel in de tas gepropt. Volledig bepakt, én met een zowaar complete selectie, kon de tocht over de Moerdijk beginnen.
 
Want de top van de competitie bestaat op het moment uit twee buren. De trotse koploper zijn de Dordrecht Amateurs, op de voet gevolgd door RCD, dat op een steenworp afstand ligt. Vandaag mocht er worden afgereisd naar de laatste, de nummer twee van de ranglijst dus. Een nieuwe tegenstander uit Dordrecht, van de onnoemelijk vele clubs die zich rond de ringweg. Het adres deed het al vermoeden, er werd inderdaad onder de rook van de Krommedijk, het stadion van FC Dordrecht, gevoetbald vandaag. De voorbereiding was optimaal, een dagje bar- en keukendienst draaien op de zaterdag doet natuurlijk wonderen voor het teamgevoel. Zeker als de frituur er in de ochtend al mee op houdt en Tor zijn frietjes moet bakken in een huis-tuin-en-keuken-frietpan. Flo bracht nog wat extra sfeer met zijn vrolijke Efteling muziek wat uitdraaide op een compleet trillende kleedkamer. En er is natuurlijk niks beters voor de groepssfeer dan met zijn vijven een bal uit de sloot halen omdat die achter een warming up veldje in het water is gerold. Enfin, een officiële pasjescontrole en een ontbrekende keeper bij het afwerken verder konden we na 3 voetballoze zondagen eindelijk weer eens aftrappen.
 
Vanaf de aftrap dacht de thuisploeg de boel gelijk vast te zetten en de bezoekers onder druk te krijgen. Dit wil nog wel eens werken, rust in de tent is niet altijd de beste kwaliteit van het zevende, maar het leek wel alsof de gevoelstemperatuur zijn vat kreeg op het spel. IJzig kalm werd er namelijk de vrije man gezocht en gevonden, waardoor het toch al vreemde druk zetten van de thuisploeg direct werd afgestraft. JEKA nam dan ook beetje bij beetje meer controle over de wedstrijd en de eerste kansjes dienden zich al aan. Een speldenprikje van Romijn werd nog gekeerd en een aantal keer ontbrak net de finesse rond de zestien om alleen voor de doelman te verschijnen. Aan de andere kant bleken de vooroordelen over wedstrijden boven de Moerdijk eens een keer niet te gelden, want ondanks een paar kleine woordwisselingen werd het een zeer sportieve wedstrijd zonder rare overtredingen of gedoe.
 
Het overwicht van de bezoekers begon steeds meer op te schuiven richting de goal van de gastheren, en dat resulteerde in een hoekschop voor JEKA. Tor kwam op zijn dooie gemakje vanuit achteruit de zestien in gewandeld, kwam net voor de doelman uit en verlengde de vlijmscherpe corner van Droeloe met een van de weinige overgebleven haren op zijn hoofd achter de verbouwereerde doelman: 0-1. Een verdiende voorsprong die nog meer rust in de ploeg bracht. Overal bleef men rustig aan de bal, zonder de bekende blinde ballen. Bij de laatste linie van RCD was de paniek groot wanneer het zelf aan de opbouw mocht beginnen. Romijn leek hiervan te profiteren en snoepte de bal van een verdediger af. Oog in oog met de doelman leek hij echter teveel tijd te hebben en produceerde hij niet meer dan een balletje in de handen van de keeper.
 
De frustratie van de thuisploeg nam met de minuut meer toe, vooral naar elkaar, om het onbegrepen aanvalsspel. Zelfs als het een handje geholpen werd door een foute aanname of pass werd dit evensnel weer hersteld en was er van een echte kans geen sprake. Toch kwam er dat ene momentje dat iedere ploeg krijgt. Een gat in het centrum en een diepe bal gooide alles open en het werd een 1-tegen-1 duel tussen Wally en de diepgaande nummer 8. Het enige wat de objectieve supporter langs de kant waarnam was een bal die meters naast verdween en een harde klets alsof een scheenbeschermer goed geraakt werd. De thuisploeg schreeuwde moord en brand, de jeugdige scheids had er geen boodschap aan en gaf een corner. Wally ontsnapte volgens de kenners aan een pitcher en zo was de dreiging weer voorbij. Het bleef dan ook bij het enige noemenswaardige moment voor onze doelman, want de enige bal die RCD tussen de palen kreeg vandaag was uit een corner, en werd van de lijn gehaald door Rik.
 
Met de weinige doelpogingen van de Dordtenaren was het wachten op een tweede doelpunt van Bredase makelij. Een vrije trap van Job kon echter door de doelman over de lat worden getikt en Bram bereikte Romijn in kansrijke positie helaas niet. De grootste kans was echter voor Tom, die met een simpele bal door de as volledig vrij voor de doelman opdook. Enigszins gehinderd kwam hij jammer genoeg niet verder dan een rollertje naast de paal. Uiteindelijk was het wel Romijn die de bal achter de doelman wist te krijgen. Het zoveelste gevaarlijke moment leverde hem de bal in een ogenschijnlijk moeilijke hoek op. Maar waar de makkelijkste kansen soms niet te maken zijn, schoot Romijn de bal met uiterste precisie in de verre hoek: 0-2.
 
De ruimtes werden groter en het voetballen gemakkelijk. Maar JEKA kan aardig reflecteren en dus waren er meer doelpunten nodig om de wedstrijd te beslissen. De kansen waren natuurlijk voldoende aanwezig. Maar het afmaken blijft altijd een dingetje. IJzig kalm blijven voor de doelman lukt helaas niet altijd. Toch kwam er een derde treffer. En die was om door een ringetje te halen. Het begon bij toch al als herboren spelende Knakkie, die tussen twee man zeer knap aan de bal bleef en het overzicht behield. Hij haalde de bal uit naar Aadsj, die met enig gevoel voor risico de bal strak het middenveld inspeelde op Job. Die kon met een eenvoudige steekbal Bram lanceren. Even was er wel de ijzige kalmte, want Bram omspeelde doelman en schoof de 0-3 in het lege doel. Een prachtige goal, die de rustige manier van voetballen typeerde van de bezoekers. Aangezien er nog een paar kleine kansjes kwamen maar de grote kansen niet meer werden gecreëerd konden we met een goed gevoel en een 0-3 voorsprong aan de thee.
 
Bruno, die pas in de rust aan de Krommedijk arriveerde, zal met moeite de verhalen van de spelers hebben geloofd. Zijn eerste vraag na de opmerking dat er echt goed gevoetbald werd en we veel beter waren was dan ook: ‘Maar hoeveel staat het?’ Toen die vraag met 0-3 kon worden beantwoord verscheen er een enigszins goedkeurende blik op zijn gelaat. Het blijft bij JEKA 7 altijd maar de vraag of een ruime voorsprong voldoende is om de overwinning binnen te halen. We blijven niet voor niets standaard het team met de meeste doelpunten voor én meeste tegen aan het einde van het seizoen. Daar was echter niks van te merken, al had dat ook met de inspiratieloze tegenstander te maken.
 
Even leek er nog een opleving in te zitten voor de thuisploeg, die iets meer vat kreeg en wat georganiseerder druk zette. Kansen kreeg het echter niet en na een kleine aanpassingsperiode ging JEKA vrolijk door met waar het de eerste driekwartier al mee bezig was: rustig voetballen en de vrije man optimaal gebruiken. Dat leverde ook na rust kansen op, al waren ze wat spaarzamer. Of het nu was omdat er nog net een verdedigend been tussenzat, de scherpte in de eindspass ontbrak of de doelman in de weg stond. Het bleef lang 0-3. Zonder dat die in gevaar kwam bleef JEKA op zoek naar een ruimere uitslag. Die kwam er uiteindelijk toch, weliswaar uit zeeeeer onverwachte hoek. Droeloe mocht opnieuw aanleggen voor een corner, en dan weet de kenner precies waar die gaat komen. Het was dan ook geen toeval dat zowel Daniel als Job volledig vrij opdoken op de plek waar de bal terecht kwam. Een kortstondig overleg volgde, tegenstanders waren er immers toch niet, en met de woorden ‘doe jij maar’ gaf Backxie het buitenkansje aan Job. En wonder boven wonder, want de bal verdween notabene via het hoofd hard achter de doelman in het net: 0-4. Ik heb het nog even teruggekeken en, eerlijk is eerlijk, de kopbal van Suarez enkele uren later was wel wat mooier en moeilijker, maar op het gebied van uniciteit kan hij uiteraard niet tippen aan de kopgoal aan de Krommedijk. Want waar Suarez er binnen enkele weken wel weer een tegen de touwen knikt, is het de vraag of het spaarzame fenomeen van een rake kopbal van Job ooit nog op de amateurvelden te bezichtigen valt.
 
De kansjes en kansen bleven komen om de puike pot te belonen met een ruime overwinning, maar uiteindelijk moesten we het doen met het houden van de 0 wat eveneens een zeer unieke gebeurtenis is. Knakkie was nog dichtbij een beloning voor zijn uitstekende wedstrijd, maar zijn kopbal eindigde op de lat. Romijn had een vijfde treffer ook tot tweemaal toe op zijn schoen, maar een vrije trap werd gevangen door de doelman en ook zijn lobje in de laatste minuut op aangeven van Backxie eindigde in de handen van de keeper.
 
Een klinkende 0-4 overwinning dus op de nummer twee van de ranglijst, waardoor op basis van verliespunten de koppositie nog altijd voor het grijpen ligt. Een heerlijke voetbalzondag begon dus aan de Krommedijk, ging van een fletse Klassieker dankzij een oliedomme St. Juste naar een eclatant en enigszins beschonken hoogtepunt aan het einde van de zondag met El Clásico. Daar kunnen we wel weer een mee vooruit. Op dus naar de volgende wedstrijd, die gelukkig iets minder lang op zich doet wachten. Want zondag komt Boeimeer al op bezoek.
 

Galerij

Reacties

Dit wedstrijdverslag heeft nog geen reacties.

R.K.V.V. JEKA
Sportcomplex "Tussen de Leijen"
Beukenlaan 21
4854 TA Bavel

Ledenadministratie
Agnes Wiegers
ledenadministratie@rkvvjeka.nl
 
Correspondentie-adres
r.k.v.v. JEKA
Willem Alexanderstraat 19
4811 PZ Breda
secretariaat@rkvvjeka.nl

meer contact info >>>

Ontvang de JEKA nieuwsbrief

r.k.v.v. JEKA

Copyright © R.K.V.V. JEKA 2015. Alle rechten voorbehouden.