Wedstrijdverslag

Zaterdag 4 mei om 12::00 uur
3

JEKA JO13-2

Xander Haarmans
Oscar Appel
Joris Finders
2
Moerse Boys JO13-1

Hoezo, deze winnen we wel eventjes…?

Geschreven op: 13 mei 2019
Rolf Finders

door: Rolf Finders

De volgende vergelijking lijkt helemaal nergens op, maar toch klopt ie voor 100 procent. Ach, dacht Barcelona tegen Liverpool. We hebben thuis met 3-0 gewonnen en we scoren uit altijd wel een doelpunt. Wat kan er nou gebeuren? De tickets naar het door ons zo geliefde Madrid zijn al geboekt. Champions League finale. Vamos! Liverpool-Barcelona 4-0. Tika taka om de oren. Enkeltje Barcelona. Adios!

Ach, dacht JEKA JO13-2 tegen Moerse Boys. Onze tegenstander staat onderaan. Acht gespeeld twee punten en een doelsaldo van 10 voor en 23 tegen. Die kan er dus niet veel van. We gaan eens even lekker wat aan het doelsaldo doen, want dat kunnen we wel gebruiken in de titelrace met Klundert. Oprollen die handel. Op naar de titel. Makkie jonguuuuh! Ruststand: 1-2 voor Moerse Boys. Groggy in de touwen. Dag koppositie. Houdoe!

Onderschatting. Het is een ongrijpbaar begrip. Wat is het eigenlijk? En, vooral, hoe sluipt onderschatting in hoofd en benen ondanks talrijke waarschuwingen vooraf van de coaches, zowel bij Barcelona als bij JEKA J013-2? Onderschatten is volgens Van Dale, Het Groot Woordenboek der Nederlandse Taal,  ‘beneden de waarde’, ‘te laag schatten’.

Beneden de waarde. Dat is eigenlijk best wel een mooie omschrijving. Zo begonnen wij inderdaad tegen Moerse Boys. Vooral ook beneden onze eigen waarde. Onderschatting. Niet alleen bij de boys, maar ook bij sommige ouders die het vooraf hadden over flink wat doelpunten scoren. De coaches zeiden wijs: ‘Eerst maar eens winnen, dan zien we daarna wel verder.’  

Aan het stukje ‘dan zien we daarna wel verder’, kwamen we heel lang niet toe. Want ondanks alle waarschuwingen over onderschatting vooraf, begonnen we aan de wedstrijd alsof we dachten dat we tegen de mini-pupillen van Moerse Boys speelden. Daar kwamen we achter. Binnen vijf minuten stonden we al met 0-1 achter. Laat ik het vooral niet hebben over hoe de treffer tot stand kwam, want het was zelfs mini-pupillen onwaardig. Maar goed, beter meteen een klap om de oren, dan – denk aan Ajax – pas als de blessuretijd is verstreken.

Toen we drie minuten later na een fantastische solo en een perfecte afronding van Xander al op 1-1 kwamen, leek het er zelfs even op dat we weer wakker waren. Nee hoor, die snelle gelijkmaker zorgde voor nog meer lamlendigheid in het veld. Alles op halve kracht, te veel lopen met de bal, slordige passes, veel balverlies, het was niet om aan te gluren. En Moerse Boys? Dat haalde alles eruit wat erin zat. De Zundertse ploeg knokte voor elke centimeter en aan niets was te zien dat hier de nummer laatst tegen de nummer twee speelde.

Onze bevlogen trainer Lucas dirigeerde en corrigeerde, maar wat we ook deden, niets hielp.  De Onderschatting lag als een loodzware deken over de spelers heen. Ze sliepen vrolijk verder. Acht minuten voor de pauze kregen we Tik 2 om de oren, waardoor we met een 1-2-achterstand naar de kleedkamer mochten. Tijd voor De Speech…

Nu hadden we kunnen zeggen dat je zelfs NAC niet moet onderschatten, maar we realiseerden ons dat de boys dan echt in een deuk hadden gelegen en we niet eens meer aan de tweede helft hadden hoeven beginnen. De frustratie en boosheid droop van de spelers af. De kopjes hingen zo ver omlaag dat ik ineens de uitdrukking ‘met de tong op de schoenen’ na al die jaren begreep. Wat moet je dan doen als coach? Razen en tieren? Nee. We stelden eerst een vraag. ,,Willen jullie nog steeds gedeeld eerste blijven? Willen jullie mee blijven doen om het kampioenschap?”

Ja, riep iedereen.

Mooi. Dat is een begin. We legden op het bord rustig uit wat er mis ging. Hoe we het wel moesten doen en vooral: wat er qua instelling gevraagd wordt. Want slecht spelen mag. Slecht spelen kan. Dat gebeurt zoveel ploegen. Bij de amateurs en in de top. Maar als het niet loopt zoals je wilt, maar je geeft wel met z’n allen 100 procent, dan is elke wedstrijd te kantelen.

En de boys kantelden de wedstrijd. Na de pauze speelden we zoals we dat zo graag zien. Simpel. Driehoekjes. Combinatievoetbal. Pressie bij balverlies. Moerse Boys kwam nauwelijks meer op onze helft. Het was wachten op de alles verlossende doelpunten. En die kwamen er. Eerst peerde Oscar in de 39e minuut met een heerlijke knal de zo belangrijke gelijkmaker binnen. We gaven nog meer gas. De ene kans na de andere volgde. Het zo dappere Moerse Boys bleef vechten, maar moest uiteindelijk toch buigen. Tien minuten voor tijd belandde de bal na een hoekschop voor de voeten van Joris. Die bedacht zich geen moment en tikte de verlossende 2-3 achter de kansloze doelman.

Dat we daarna nog heel veel dotten van kansen lieten liggen, was uiteraard jammer, maar echt in gevaar kwamen we niet meer. Daarvoor waren we na de pauze gewoon veel te sterk. We hadden de deken van onderschatting van ons afgegooid en voetbalden weer als een echte kampioenskandidaat. De tong hing niet meer op de schoenen, de koppies straalden. Drie punten in de knip. Lachend het veld af. ,,Na rust kwamen we er echt niet mee aan te pas”, zei de coach van Moerse Boys tegen me. Ik complimenteerde hem met het spel van zijn ploeg. ,,Succes volgende week tegen Zundert”, zei hij. ,,Win maar, want dat is onze concurrent voor de laatste plaats.”

Ik durfde hem niets te beloven…
 
Rolf Finders
Voetbalvader

 

Galerij

Reacties

Dit wedstrijdverslag heeft nog geen reacties.

R.K.V.V. JEKA
Sportcomplex "Tussen de Leijen"
Beukenlaan 21
4854 TA Bavel

Ledenadministratie
Agnes Wiegers
ledenadministratie@rkvvjeka.nl
 
Correspondentie-adres
r.k.v.v. JEKA
Willem Alexanderstraat 19
4811 PZ Breda
secretariaat@rkvvjeka.nl

meer contact info >>>

Ontvang de JEKA nieuwsbrief

r.k.v.v. JEKA

Copyright © R.K.V.V. JEKA 2015. Alle rechten voorbehouden.