Wedstrijdverslag

Zondag 7 april om 12::00 uur
1

JEKA 7 ZO

Camel
1
FC Dordrecht Amateurs 2

Gemiste kans

Geschreven op: 09 april 2019
Job T'Jonck

door: Job T'Jonck

Zo spannend als de titelstrijd in de Eredivisie gaat het helaas niet meer worden in de klasse waar JEKA 7 lange tijd de naaste belager was van gedoodverfde kampioen Halsteren.  Na een aantal mooie jaren moest, dankzij twee nederlagen binnen een week, definitief het 5-jaren plan uit het hoofd worden gezet. Een gemiste kans, alhoewel het beleidsplan al lange tijd voor enige discussie zorgde over de daadwerkelijke wens om een stapje hogerop te voetballen. Fiasco’s op Sportpark het Paradijs en de Heikant maakt echter vroegtijdig een einde aan een mogelijke spannende ontknoping. Je zou kunnen spreken van een gemiste kans, gezien de twee late gelijke spelen tegen de koploper, maar met het mislopen van de titel heeft iedereen inmiddels vrede gesloten. Met de zure nederlaag tegen Beek Vooruit echter niet, dus was de ontmoeting met de amateurs van FC Dordrecht de uitgelezen mogelijkheid op revanche.
 
De omstandigheden waren dit seizoen zelden zo perfect om een driepunter te vieren. Al vroeg in de ochtend konden alle JEKA-truien, winter- én zomerjassen terug de tas in, want het was fantastisch weer. Dan weet je twee dingen: de derde helft kan wel eens erg gezellig worden, en de eerst twee helften worden behoorlijk pittig. Terwijl de eerste zweetdruppeltjes namelijk al ontstonden van een fietstochtje met een zuchtje wind, tillen de kunstgraskorrels de temperatuur nog een paar graden omhoog. Vol goede moed, en met de terugkeer van Aadsj, Rik en verloren zoon Sam in de kleedkamer, begonnen de mannen aan de warming up. Daar werd al snel de conclusie getrokken dat de selectie van de amateurtak van FC Dordrecht een flink stuk groter was dan die van JEKA 7. Er waren namelijk zeer weinig bekende gezichten van de uitwedstrijd op veld 6 te bespeuren. Het enige wat hetzelfde was in vergelijking met de pot naast de Krommedijk was het verschil in warming up. De ene helft vol dopjes, een positiespel en een schreeuwende trainer om de boel op scherp te zetten. De andere helft een paar rondo’s zonder verdediger, een voormalig gevreesd spitsenduo dat nu moest zorgen voor het voorkomen van doelpunten, en slechts drie ballen, variërend in kwaliteit van Champions League-trapveldje tot opblaasballon. Des te meer reden om de wedstrijd tot een goed einde te brengen.
 
Aadsj keerde direct achterin terug op zijn oude vertrouwde positie, waar aanvoerder Freekie weer vol overtuiging deed alsof hij de tos niet had verloren. De openingsfase liet maar weer eens zien dat de schijn van de warming up niet altijd het spelbeeld bepaald. JEKA opende scherp, waar de mannen uit Dordt vooral zoekende waren naar de scherpte. De bezoekers werden na enkele minuten wakker geschud door hun trainer, zonder dat de thuisploeg er van had kunnen profiteren. De opbouw werd meerdere malen onderschept, maar tot meer dan wat corners en gestrande voorzetten leidde het niet. Uit een van de corners kreeg Knakkie wel de eerste echte kans van de wedstrijd, maar zijn kopbal vloog over de goal. De Dordrecht Amateurs begonnen zich langzaam maar zeker meer te bemoeien met het duel en met name de fysiek sterke middenvelders eiste het spel meer en meer op. Des te groter was de frustratie dat de aanval niet naar behoren functioneerde. Dat werd meer dan eens geuit, in niet te misstaande verbale uithalen. Dat ze liever met twee velddoppen in de spits speelde, ‘want dan heb je hetzelfde effect’, was toch redelijk duidelijk te noemen.
 
JEKA zette het achterin goed weg en met de in stijl terugkerende Aad was er altijd rugdekking voor dreigend gevaar. Toch kreeg ook Dordt een grote kans uit een standaardsituatie. Bram liet vorige week al zien niet vies te zijn van het verlaten van de lijn bij een hoge bal, maar dat gaat toch nog niet altijd even soepel. Hij mistte de bal volledig, waarna deze op het hoofd van de linksbuiten belandde. Die wist de bal net als Knakkie gelukkig niet onder de lat te krijgen, waardoor Bram en de thuisploeg met de schrik vrij kwam. Even later liet Bram zien niet bang te worden van een missertje, en toonde hij aan dat keepen (zoals hij zelf in de rust zou aangeven) voor 80% uit uitstraling bestaat. Zijn ‘LOS!’ was inderdaad zeer overtuigend, waardoor niemand had verwacht dat hij volledig mis zou grijpen. Letterlijk niemand, want de doorgelopen Dordrechtenaar achter hem deed geeneens moeite nog bij de bal te komen, waardoor het met een sisser af liep. Bram koos na dit moment wat meer de lijn bij hoge ballen, en dat leverde hem nog een geweldige redding op. Een kortgenomen corner leverde een schot van de rand van de zestien op, dat door een woud van benen ging en zonder aanraking bij de tweede paal dreigde binnen te rollen. Onze invaldoelman bleek zijn slangachtige benen ook in verdedigend opzicht in alle hoeken te kunnen wringen en tikte de bal nog uit de goal.
 
Ondertussen was er aan de andere kant ook al het nodige gebeurd. Gevaarlijke uitbraken leidde in eerste instantie vooral tot het in de lucht gooien van de vlag, tot groot ongenoegen van alles in rood-wit-blauw. Even later leek JEKA een gigantische kans te krijgen om op voorsprong te komen. Romijn was op snelheid en ging diep in de zestien tegen de vlakte. Een penalty leek in de maak, de fluit ging richting de mond. Maar die veranderde in een uitgestoken arm richting de cornervlag. Die vlag bleef bepalend. Het was Camel die met een prachtige krulsteekbal Flo vogeltje vrij voor de doelman zette. Die rondde koelbloedig af in de hoek, maar opnieuw was de vlag de lucht in gegaan, en werd het signaal overgenomen. Geen voorsprong dus. Nog. Want het was toch JEKA dat uit een prachtige aanval op voorsprong kwam. Volgens Bram begon het bij hem, dus die credits krijgt hij eenmalig, maar het was Flo die op links doorbrak en met een hoge voorzet Droeloeman bereikte bij de tweede paal. Zijn aanname was direct werkbaar, zijn overzicht te prijzen. Hij vond Camel, die op zijn as draaide, de verdediger kansloos liet en met zijn chocoladebeen de korte hoek vond: 1-0. Naarmate de rust vorderde werd de frustratie bij Dordrecht steeds groter en groter, dat het vooral op elkaar bleef afreageren. JEKA wist hier niet meer van te profiteren, mede doordat een paar gevaarlijke uitbraken nog vakkundig werden afgevlagd.
 
Na de rust bleek een van de weinige spelers die de eerste ontmoeting wel had meegedaan de wedstrijd nog niet vergeten te zijn. Hij toverde dan ook nog uit zijn geheugen dat we de tweede helft redelijk kapot gingen, maar mede dankzij een penalty de wedstrijd in het slot gooide. Zijn hoop op een gelijke situatie bleek redelijk gegrond. Een donderspeech in de rust had de heren van boven de rivieren op scherp gezet. Geen gezeik meer op elkaar, wat positiewijzigingen en vooral een gedreven team dat op jacht ging naar de gelijkmaker. De nummer 10 was als geheim wapen op linksbuiten gezet en werd vanaf het begin dreigend. Zijn snelheid bleek moeilijk af te stoppen, maar het rendement voorlopig gelukkig nog laag. Mede omdat zijn medespelers de acties niet op waarde wisten te schatten. Wat afstandsschoten konden geen zoden aan de dijk zetten, maar JEKA was wel gewaarschuwd. Het risico dat Dordrecht nam leverde meer dan genoeg ruimte op aan de andere kant, waar met name Flo regelmatig de diepte in gelanceerd werd. De thuisploeg was echter niet doortastend genoeg voorin en liet het zo na om net als in Dordrecht in de tegenstoot een knock out uit te delen.
 
De jacht naar de gelijkmaker werd heviger en heviger en JEKA moest steeds verder achteruit. Het was uiteindelijk echter toch een individuele actie van de sterke en snelle linksbuiten die beide ploegen naast elkaar zette. Er werd vooral naar elkaar gekeken, waardoor hij zijn rush ongestoord kon vervolgen, om hem af te ronden met een verwoestend schot in de korte hoek. Bram had de bal alleen maar gehoord, voordat deze in het net binnensloeg: 1-1. Waar menig toeschouwer verwachtte dat dit de genadeklap zou zijn voor de thuisploeg nam Dordrecht enigszins wat gas terug. De vermoeidheid begon steeds meer zijn tol te eisen, zeker naarmate het speelveld langer en langer werd. De verdediging nam zijn stelling weer in en gaf weinig grote kansen meer weg. Al werd het nog even spannend toen een vrije trap half werd geraakt en daardoor in de scrimmage viel in de 5 meter. Gelukkig voor JEKA verdween de bal via wat benen over de achterlijn.
Het einde van de wedstrijd naderde en de afstanden werden langzaam maar zeker onoverbrugbaar. Het door de zon naar een kookpunt gebrachte rubber in het kunstgras vrat alle energie op en haalde al het tempo uit de wedstrijd. Er ontstond een soort ouderwets schipper mag ik overvaren-situatie waarbij er aan beide uiteinden een aantal spelers stonden te wachten op het juiste moment om over te steken. JEKA begon na een twintigtal minuten vooral lange ballen naar voren weer wat meer mensen in de voeten in te spelen, waardoor het er steeds vaker uitkwam. De uitgebluste wedstrijd zorgde ervoor dat beide ploegen kansen kregen op de volle buit, iets wat er tot dan toe niet naar uit had gezien voor de thuisploeg, dat na rust maar weinig te vertellen had. Een aantal JEKA-spelers hadden een moment gekozen om het open middenveld over te steken, toen er vanaf links opeens een geluid voorbijkwam. Het was Tor die op de brommer was gestapt en in volle snelheid iedereen voorbij snelde. Job gaf de bal met hem mee, waarna de rechtsback Tor alleen maar hoorde voorbijrazen. Onze verdedigende kopspecialist leek de winnende te gaan maken, zag de doelman allerlei capriolen uithalen en krulde de bal richting verre hoek. Zijn rush werd helaas niet beloond, want de bal krulde om de paal heen naast de goal.
 
Wat ooit begon als een voetbalwedstrijd was inmiddels omgetoverd tot een heuse slijtageslag. Het duel werd rondom beide zestiens uitgevochten, zonder dat nog iemand de moeite had om aan te sluiten. JEKA leek nog het meeste over te hebben en kwam nog angstig dichtbij. Romijn werd nog gelanceerd en direct getorpedeerd, maar de vrije trap van Job mistte kracht om in de verre hoek te verdwijnen. Even later leek de beslissing toch nog te komen. Een diepe bal werd bijna klem gepakt tussen heup en arm door een Dordtse verdediger, maar de scheids weigerde ook dit keer de bal op elf meter te leggen. Uit het doorgaande spel pikte Job de bal af, vond Lucas op rechts. Die ging tegen alle verwachting (maar wel zoals beloofd) buitenom langs zijn tegenstander en legde de bal voor de goal. Daar had Job de bal voor het inglijden, maar alleen zijn kleine teen toucheerde de bal, waardoor ook de ingestormde Knakkie geen kans had om doel te treffen. Nadat een rush van de nummer 10 van eigen tot de vijandelijke zestien net op tijd werd gestuit kwam er nog één mogelijkheid. Van vermoeidheid bleven de overgebleven verdedigers standvastig op hun plek staan en vond JEKA het gaatje niet. Het bleef schuiven, waarna Lucas met een poging de tweede paal te vinden alleen nog wat schepijs wist te produceren. Het betekende het einde van het duel, dat op 1-1 bleef steken. Gezien de opleving in het slotfase toch een gemiste kans om van deze zonnige dag een perfecte winst te maken. Gelukkig bleken alle verwachtingen uit te komen, want in de volle zon, met een winnende eerste, werd de derde helft zeker gezellig.

Galerij

Reacties

Dit wedstrijdverslag heeft nog geen reacties.

R.K.V.V. JEKA
Sportcomplex "Tussen de Leijen"
Beukenlaan 21
4854 TA Bavel

Ledenadministratie
Agnes Wiegers
ledenadministratie@rkvvjeka.nl
 
Correspondentie-adres
r.k.v.v. JEKA
Willem Alexanderstraat 19
4811 PZ Breda
secretariaat@rkvvjeka.nl

meer contact info >>>

Ontvang de JEKA nieuwsbrief

r.k.v.v. JEKA

Copyright © R.K.V.V. JEKA 2015. Alle rechten voorbehouden.