Wedstrijdverslag

Zondag 3 november om 01::00 uur
3

IFC 3

2
JEKA 7
Romijn
Tom

Droevig

Geschreven op: 06 november 2019
Job T'Jonck

door: Job T'Jonck

Zondagmiddag JEKA-kantine, of clubhuis, om het nog droeviger te maken. Vrij veel lege grasvelden, een enkel gevuld kunstgrasveld met jonge honden die nog om half 3 willen voetballen, een paar gevulde tafels waar een potje aan gekaart wordt, constante stroom aan motregen, een handjevol spelers van JEKA 7 die zwijgzaam zien hoe het Dick Advocaat-effect zich uit in Venlo, terwijl ze bijna strijdend een pitcher probeerde weg te werken. 0 punten, tweede nederlaag op rij, matig veldspel en twee blessures opgelopen. Droevig. Dat is de juiste omschrijving van de zondagmiddag. Behoorlijk droevig. Dus dropen ook de laatste JEKA 7-leden af richting huis, door de regen. In de wetenschap dat de uitwedstrijd bij IFC uitgelopen was op een frustrerende middag, een bedroevende pot.

Hoe anders stapte men enkele uren eerder in de auto richting Hendrik Ido Ambacht. De nederlaag bij Dongen was weggepoetst met een scherpe training op de blubbermat van Tussen de Leyen, waar het schaatsseizoen inmiddels van start is gegaan. Freekie maakte zijn rentree als kersverse vader, Bram had zijn 1 op 1 strijd met de mannengriep overwonnen en nam bij afwezigheid van Wally de plek onder de lat in. Knakkie blijft maar last houden van werkongelukken en nam samen met Rik plaats langs de lijn als technisch begeleidingsteam, wat later gepromoveerd zou worden tot ‘bal uit de sloot haal-team’. Het grootste wonder was de aanwezigheid van zowel Aadsj als Camel, die zowaar allebei geen weekendje weg waren. Na een korte voorstelronde en de felicitaties aan de jarige Koenders sr, danwel Diedsj genoemd, vertrok de delegatie voor de zoveelste keer de afgelopen jaren naar Hendrik Ido Ambacht. Wisselende resultaten, maar de wandeling langs de velden richting kleedkamer bracht de herinnering toch naar twee behoorlijke decepties. Vorig jaar de beschamende nederlaag bij de hekkensluiter na een werkelijk dramatische pot en bij aankomst bij het hoofdveld de vage herinnering aan een kansloze nederlaag tegen een flitsend IFC van een aantal jaar terug. Gelukkig doemde in de verte het kunstgras op waar wel een klinkende overwinning was geboekt en werd er met 10 euro borg een plekje in de kleedkamer gevonden.

De vraag welk veld vandaag betreed moest worden werd uiteindelijk beantwoord met een op het eerste oog meer als trainingsveld gebruikt speelveld. De lijnen stonden dubbel, de route naar het veld enigszins weggeregend en het vangnet niet hoog genoeg om de sloot erachter te beschermen van invallende ballen. De warming up bestond voor de acterende spelers dan ook uit het warmdraaien van de spieren, voor het technische hart werd het schepnet al snel gehaald en werd er slootje gedoken. De samenwerking tussen de vaste materiaalman/verzorger van de afgelopen weken Rik en nieuwkomer op dit gebied Knakkie was nog ver te zoeken, wat bijna resulteerde in een frisse duik van eerstgenoemde. Uiteindelijk kwamen de ballen uit de sloot en kon de wedstrijd van start.

Na wat vragen van de trainer/grensrechter/tactisch meesterbrein van de thuisploeg over aan welke kant hij moest vlaggen kon het duel daadwerkelijk aanvangen. En die start was vanuit JEKA-kant vrij aardig te noemen. Het kwam goed uit de startblokken, kreeg direct druk op de thuisploeg en dat leverde de nodige paniek op achterin. Zodanig dat binnen enkele minuten druk zetten de bal bij Romijn bracht, die dreigde naar binnen en vond met een afgemeten en rustige schuiver de korte hoek: 0-1. Een flitsende start die veel goeds beloofde, waar IFC de boel nog op orde probeerde te brengen. Dat lukte vrij snel, want na de openingstreffer was het vooral de thuisploeg die de bal had. Weinig gevaar, vooral veel lange ballen op de retesnelle rechtsbuiten, maar dat eindigde voornamelijk over zij- en achterlijn. JEKA wachtte geduldig af en deelde wat speldenprikjes uit. Zo onderschepte Job een matige bal uit de opbouw en testte hij de doelman vanaf de zijkant van de zestien, waarna Goof de rebound ongenadig hard in de maag geknald kreeg.

Het eerste onheil voor de bezoekers was er in de vorm van een persoonlijk probleem, want het was Diederik die de machtige sprint van zijn directe tegenstander niet kon beantwoorden en met een probleem in de hamstring al snel de zijlijn op zocht. Dat was niet het enige probleem, want de thuisploeg werd sterker en sterker en met name het drukzetten zorgde ervoor dat er bij JEKA geen moment van balbezit viel te noteren dat langer dan 5 seconden duurde. Veel balverlies, slordig, een alsmaar jagende tegenstander, de bezoekers hadden het geluk dat de steeds feller oprukkende Hendrik Ido Ambachtenaren veelal kozen voor een poging van ruime afstand in plaats van het zorgvuldig uitspelen. Een spaarzame uitval leek JEKA lucht te brengen, Romijn was weg, legde prima terug op Camel, die zijn schot in zeer kansrijke positie op de rug van een verdediger uiteen zag spatten.

Het niveau van JEKA 7 daalde tot een bedroevende laagte, de helft van de tegenstander werd steeds minder gevonden en vervolgens viel Freek ook nog uit met een flinke klap op zijn hoofd en rug. Na een korte check door de vriendelijke dokter van het middenveld van IFC bleek er geen ernstige schade geconstateerd maar was het wel einde wedstrijd voor Freekie, die zijn rentree moest beperken tot een klein half uur. Tot overmaat van ramp ging het ondanks de weinig kansen die IFC kreeg, dan toch mis. Geheel terecht gezien de veldverhoudingen, maar IFC wist toch nog weinig te doen met de geboden missers van de bezoekers. De manier waarop was wel tamelijk knullig. De rappe rechtsbuiten ontving de bal aan de zijkant van de zestien, werd al snel omsingeld, leek zich er tussen te slalommen en ging gestrekt over het uitgestoken been van Flo, die vooral bleef volhouden de bal te raken. Er zat echter ook een stukje man bij en dus ging de bal op elf meter. Overtuigend, hard en geen kans voor doelman Blips: 1-1.

Het vervolg van de eerste helft deed eer aan de titel van dit verslag, maar wonder boven wonder bleef de schade beperkt tot die ene tegentreffer. Bram pakte nog wat schoten, er werd op het laatste moment nog goed ingegrepen maar vooral was IFC heel erg slordig met de geboden kansen. Gefrustreerd en met geen enkel vleugje spelplezier werd de kleedkamer opgezocht. De rust werd gebruikt om te kijken hoe er toch gevoetbald kon worden en werd het geluk geprezen van de toch enigszins gunstige tussenstand. De tweede helft vertoonde gelijk andere kenmerken. Goed voetbal was er nog altijd niet bij, de invallende motregen maakte het veld en de doorslippende bal er ook niet beter op, maar IFC kon de furieuze druk van de eerste helft niet meer volhouden. Sterker nog het zakte wat verder in en gaf JEKA de ruimte om te voetballen. De controle vergrootte en IFC had het zichtbaar lastiger dan voor de rust. JEKA bleef slordig maar wist zich wel tot diep op de helft van de tegenstander te voetballen en het was wachten op wat mogelijkheden. Vrijwel uit het niets viel echter de deksel naar beneden op de welbekende neus. Een afstandsschot van randje zestien was houdbaar, maar glibberde zo onder vallende doelman Bram over de doellijn: 2-1. Een domper, zeker gezien het licht kantelende spelbeeld. Maar eigenlijk even uit het niets als de treffer van IFC viel ook de gelijkmaker. Flo had na de rust geen razende rechtsbuiten meer tegenover zich en koos voor de geboden ruimte op de helft van de tegenstander. Een welbekende slalom leek te eindige in niets, maar zijn voorzet werd getoucheerd en passeerde diverse verdedigers én doelman, waarna Tom hem eenvoudig kon binnentikken in een leeg doel: 2-2.

Gesterkt door de gelijkmaker ging JEKA op zoek naar meer. Sam kreeg na goed terugleggen van Flo een grote kans op meer, maar zijn inzet ging meer richting cornervlag dan doelpaal. IFC wisselde spelers die zich op de aanvangstijd van 13.00 uur nog niet hadden gemeld op het complex en kreeg een gevaarlijke vrije trap op 20 meter van het doel. De met links ingedraaide bal werd echter even vakkundig als stijlvol uit de bovenhoek getikt door Bram, die de tweede tegentreffer hiermee repareerde. Helaas was het wel degelijk een vrije trap die hem alsnog nekte. Een minder dreigende ogende vrije trap ging dwars door de muur, werd nog getoucheerd en zette Bram zo op het verkeerde been: 3-2. Weer een cadeautje, weer een domper. Met man en macht werd er in de slotfase nog wat getracht te forceren. Achterin één op één, alles en iedereen naar voren. Het leverde paniek op bij IFC maar uiteindelijk ook een dreigende counter. De spits draaide weg, ging over de knie van Aadsj en zo kon er dankzij een plakje kaas met 10 man worden gestreden voor een punt. Dat lukte nog bijna ook. Job en Romijn werden gestuit door de doelman, Sam twijfelde nog te lang tussen zelf gaan en Tom vrij voor de keeper zetten en uiteindelijk was het Camel die iedereen passeerde, inclusief doelman, maar de bal uiteen zag spatten op de lat. Geen gelijkmaker, geen punt, een bedroevend resultaat. En dus zaten er anderhalf uur later een handjevol spelers in een droevige kantine. Dramatische eerste helft, semi-matige tweede en toch het gevoel dat je bestolen wordt. Het kan verkeren. Volgende week UVV, dan een nieuwe kans om de aansluiting te hervinden.

Galerij

Reacties

Dit wedstrijdverslag heeft nog geen reacties.

R.K.V.V. JEKA
Sportcomplex "Tussen de Leijen"
Beukenlaan 21
4854 TA Bavel

Ledenadministratie
Agnes Wiegers
ledenadministratie@rkvvjeka.nl
 
Correspondentie-adres
r.k.v.v. JEKA
Willem Alexanderstraat 19
4811 PZ Breda
secretariaat@rkvvjeka.nl

meer contact info >>>

Ontvang de JEKA nieuwsbrief

r.k.v.v. JEKA

Copyright © R.K.V.V. JEKA 2015. Alle rechten voorbehouden.