Wedstrijdverslag

Zondag 17 februari om 12::00 uur
6

JEKA 7

Tom (2x)
Romijn
Tor
Job
Flo
3
Virtus 3

Doodstil

Geschreven op: 19 februari 2019
Job T'Jonck

door: Job T'Jonck

Iedere schuivende nop was hoorbaar, de druppels zweet op de grond tikte als een lekkende kraan, als je goed luisterde kon je Gerard in zijn materiaalhok horen ijsberen. Zo doodstil was het rond 12.45 uur in kleedkamer 7. Een nooit eerder vertoond fenomeen. Normaal gesproken wordt er tot het irritante aan toe geluld. Over Fortnite, de menukaart van de Vietnamees waar iemand de voorgaande avond geweest was, over de tussenstand van NAC elders in het land. Zelden gaat het over de eigen wedstrijd, behalve het seizoen dat oud-speler Tommy iedere week na een uitgebreide speech pretendeerde dat het bier lekkerder zou smaken met 3 punten in de binnenzak, wat (tot op heden) nooit wetenschappelijk is onderzocht. Maar na de collectieve wanprestatie die werd geleverd in de eerste 45 minuten tegen laagvlieger Virtus, en de daarbij horende 1-3 tussenstand, was er niks van dit alles. Een korte, heldere boodschap van Bruno, die van ellende niet meer wist of wat hij zojuist had aanschouwd erger was dan dat zijn AJAX op dat moment nog niet had weten te scoren tegen de rode lantaarndrager uit Breda, gevolgd door een ijzige, doodse stilte. Tien minuten, toen werden de heren uit hun lijden verlost voor het tweede bedrijf. En dan volgt nu dé cliffhanger van het seizoen: zou JEKA 7 het tij weten te keren?
 
Het zag er allerminst naar uit dat het zo’n kille rust zou worden. De eerste echte lentewedstrijd van het jaar viel namelijk behoorlijk vroeg. Nog voor de carnaval kwamen de zonnebrillen uit de kast, werd er voorzichtig geflirt met een zomerjasje en een shirt met korte mouwen. In het ochtendzonnetje verzamelde de selectie voor vandaag zich. Hierbij ontbrak onze Robben, die het hele weekend niet in Breda en omstreken is gesignaleerd. Verder stond Goof voor zijn tweede debuut van deze tweede seizoenshelft. Met een lichte bovenbeenblessure moest hij het duel laten schieten, maar niet voordat hem vriendelijk doch dringend werd verzocht de fluit ter hand te nemen. Zo gezegd, zo gedaan en dus was de dienstdoende arbiter de heer Lawa. Wally was hersteld van zijn griep en ook de blessures van Aadsj en Romijn waren voldoende verbeterd om gewoon aan de aftrap te kunnen staan. Met een midweekse trainingspartij tegen JEKA 17 in de benen was de warming up nogal ongewoon. Niet omdat Freek besloot alle rek- en strekoefeningen volledig om te gooien en er opeens een positiespel werd gespeeld in plaats van een afwerkvorm, maar meer omdat er om 11.55 uur nog altijd geen enkele tegenstander op het veld was gesignaleerd. In de minuten voor twaalven druppelden de heren uit Zevenbergen langzaam het veld op en zo kon er uiteindelijk toch worden gestart in het heerlijke vroege lentezonnetje.
 
Of het kwam door de ontbrekende tegenstander bij de warming up zullen we nooit weten, maar het begin van de wedstrijd was nogal belabberd te noemen. Virtus klaagde vooral over de grote gelijkenis in de tenues, al is het de vraag of het vele balverlies aan toe te wijden viel. JEKA leek in slaap gesust door het gebrek aan scherpte voorafgaand aan het duel en de gigantische temperatuurverschillen ten opzichte van de voorgaande duels in 2019. Het leverde een matig schouwspel op met veel balverlies. Het wachten was echter op een catastrofale fout aan de kant van de bezoekers, die duidelijk zoekende waren naar van alles en nog wat, maar vooral naar een medespeler. De manier waarop JEKA uiteindelijk wist te profiteren van deze chaos bij Virtus was echter kolderiek te noemen. De bal werd van binnen de vijf meter tot tweemaal toe op goal geschoten voor Tom van dichtbij de bal uit de lucht in het lege doel wist te krijgen: 1-0.
 
Wat het startsein had moeten zijn voor een simpele middag in de zon werd eigenlijk meer het inluiden van een ruim half uur ellende op een kunstmat. Virtus ging nog even door het met inleveren van een aantal ballen, maar de trekker werd niet over gehaald. Zo zette Tom goed druk, veroverde hij de bal, maar wist hij oog in oog met de doelman deze niet te passeren. De bal ging via de keeper naast de paal. Even later nog een verkeerde breedtebal, maar ditmaal was Romijn iets te gehaast met de doelman uit positie, en rolde de bal naast. Aan de andere kant kwam Virtus voor het eerst echt gevaarlijk op de helft van de thuisclub, en prompt was het gelijk. Een corner werd scherp ingesneden, Wally trachtte hem weg te slaan maar ging er onderdoor en zo kon de lange nummer 9 eenvoudig binnen knikken van dichtbij: 1-1. JEKA bleef de boventoon voeren maar leverde ongekend veel ballen in, werd met de minuut slapper en zag Virtus in de wedstrijd groeien. Verschillende schoten van JEKA miste doel en het gepriegel rond de zestien werd steeds erger. Toch bleef het kansen krijgen, grote kansen. De niet te missen kans van de dag was voor Knakkie. Job stuurde Romijn weg aan de rechterkant, die de bal goed voortrok naar de doorgelopen Knakkie. Keeper uit positie, bal voor het intikken, maar de uitvoering haperde. De bal rolde uiteindelijk half stuiterend richting de doellijn, waar de keeper de inzet kon oprapen.
 
Vervolgens ontstond er een primeur op het veld van JEKA. Al weken schreeuwt heel Nederland moord en brand om de VAR, met als hoogtepunt de afgekeurde goal van Tagliafico tegen Real afgelopen woensdag. En dus kan JEKA 7 niet achterblijven met dit fenomeen. De situatie was discutabel. Knakkie kwam aan de bal in de zestien, met de meegelopen Backxie geheel vrij achter zich. Het hakje dreef hem wat naar de buitenkant, waardoor een verdediger vanuit zijn rug het scoren onmogelijk maakte. Backxie naar de grond, arbiter Lawa was resoluut en floot direct voor een pingel. Dit laaide echter een behoorlijke VAR-achtige frustratie op bij de bezoekers uit Zevenbergen. Na afloop verklaarde de scheids dat hij toch enigszins aan het twijfelen was gebracht door de felle protesten. Maar wat volgde was een heus VAR-momentje. Oke zonder videobeelden aan de zijkant (Slomo Adje schijnt het moment net te hebben gemist), en het signaal om naar het tv-scherm aan de zijkant te gaan bleef ook uit, maar arbiter Lawa overlegde wel degelijk en draaide zijn beslissing terug. Geen pingel dus.
 
Het bleek onbedoeld het kantelmoment van de eerste helft. Geen 2-1 voor de thuisploeg, maar enkele minuten later wel de 1-2 voor Virtus. Het was het klassieke recept van de blauw-witten. Lange bal van de keeper, doorkoppen, een handige actie van de behendige spits, gevolgd door een steekbal naar de rechtsbuiten. Dit verliep allemaal heel soepel, en zo stond deze ineens alleen voor Wally en schoof hij beheerst binnen: 1-2. JEKA ging weer op jacht naar de kansen maar voetbalde zich meer in de problemen dan eruit. Aan kansen geen gebrek natuurlijk, maar Tom had een wel hele bijzondere loopactie in petto op het moment dat hij oog in oog met de doelman kwam te staan en Knakkie wist, ditmaal op aangeven van Tom, ook uit de lucht de bal van dichtbij niet voldoende te raken voor een treffer. Omdat aan de andere kant de derde aanval van Virtus via wat gekluts en gekloot op de rand van de zestien viel en vakkundig binnen werd gevolleerd ontstond de eerder genoemde 1-3 tussenstand in de rust.
 
Na de rust begon JEKA direct aan het karwei om de wedstrijd zo snel mogelijk om te draaien. Virtus trok zich massaal terug en wist zich eigenlijk de gehele tweede helft niet meer onder de druk vandaan te spelen. En dus begon het wachten op de treffers. Als een belegering stonden de mannen uit Zevenbergen rond de eigen zestien, omsingeld door de thuisploeg. Iedere bal die werd veroverd kreeg direct een hengst naar voren, waar deze werd opgevangen door de achterhoede en direct weer naar voren werd gebracht. JEKA kwam steeds dichterbij. De schoten van afstand troffen geen doel of werden vakkundig gekeerd door de doelman. Via de zijkant kwam JEKA wel dichterbij. Maar steeds zat er net een been tussen of werd er te lang in de kluts gevoetbald. Na een minuut of tien was het dan toch raak. Camel speelde zich middels een een-tweetje vrij en stak de bal binnendoor op Romijn. Die versnelde langs zijn tegenstander en schoof beheerst raak in de verre hoek: 2-3. De gaten op het veld werden met de minuut groter en van drie linies was allang geen sprake meer bij de bezoekers. De mannen voorin bevonden zich op een gigantisch eiland en verder groef iedereen zich in rond het eigen strafschopgebied. Daartussen kon vrij werden overgestoken. En dat deed JEKA keer op keer, maar de beloning bleef uit. Aadsj slalomde zich nog bijna een weg naar het doel, kreeg de bal terug van Job en legde hem panklaar terug, maar het schot van Job miste kracht en werd door een verdediger weggewerkt. Met Tom uitgeschakeld vanwege een bloedneus werd Tor als een stormram naar voren gebracht, en met succes. Flo krulde een bal de zestien in, precies op het voorhoofd van Tor, die de bal keurig in de hoek knikte: 3-3.
 
Tor werd bedankt voor zijn diensten en ging weer naar achteren, waar Tom voorin zijn plek weer innam. De minuten tikte langzaam weg en Virtus bleef knokken voor een resultaat. Bij het horen van de resterende tijd van 15 minuten was het gepuf en gesteun duidelijk hoorbaar. Uiteindelijk was er voor de mannen uit Zevenbergen ook geen houden meer aan. Romijn snelde voor de zoveelste keer zijn man voorbij en legde de bal terug op Job, die vanaf de rand van de zestien de bal in de verre hoek krulde: 4-3. Daarmee was het verzet van Virtus definitief gebroken. Het probeerde met het lange vrije trappen nog wat te forceren, maar echt gevaarlijk werden ze niet meer. JEKA wist de wedstrijd uiteindelijk wel definitief te beslissen. Knakkie liet het dit keer over aan Tom, die dit keer oog in oog met de doelman wel raak schoot, met links knalde hij de bal overtuigend in de kruising: 5-3. Het werd zelfs nog 6-3, nadat Tor een diepe bal ineens op de pantoffel nam en pardoes Tom lanceerde. De vlag bleef omlaag, en Tom behield het overzicht. Hij schonk de bal aan Flo, die simpel in het lege doel kon binnenschuiven: 6-3.
 
Al met al nog een ruime overwinning, met een redelijke tweede helft die de dramatische eerste helft deed vergeten. De stijgende lijn was in ieder geval merkbaar, want het was de derde helft die het beste van dag werd. Mede dankzij het zonnetje kon er toch worden genoten van de drie punten. Misschien dat de stilte in de rust dan toch effect heeft…

Galerij

Reacties

Dit wedstrijdverslag heeft nog geen reacties.

R.K.V.V. JEKA
Sportcomplex "Tussen de Leijen"
Beukenlaan 21
4854 TA Bavel

Ledenadministratie
Agnes Wiegers
ledenadministratie@rkvvjeka.nl
 
Correspondentie-adres
r.k.v.v. JEKA
Willem Alexanderstraat 19
4811 PZ Breda
secretariaat@rkvvjeka.nl

meer contact info >>>

Ontvang de JEKA nieuwsbrief

r.k.v.v. JEKA

Copyright © R.K.V.V. JEKA 2015. Alle rechten voorbehouden.