Wedstrijdverslag

Zaterdag 30 maart om 10::30 uur
2

JEKA JO13-2

Teun de Graaf
Xander Haarmans
1
Roosendaal JO13-2

De tegeltjeswijsheid van Luuk de Jong

Geschreven op: 05 april 2019
Rolf Finders

door: Rolf Finders

De ene 2-1 is de andere 2-1 niet. Vraag het maar aan NAC. Wie louter naar de kale uitslag van onze wedstrijd tegen Roosendaal kijkt denkt: loodzware wedstrijd zeker? Tong op de grond. Taaie tegenstander? Co Adriaanse zei het al. Dat is scorebordjournalistiek. Ik heb er geen moeite mee. Lelijk winnen is ook winnen. Zo wordt PSV dit jaar kampioen.

Wij ook? Ik acht de kans groter dan dat ik dit jaar de Staatsloterij win. Of jullie. En zelfs nog een stuk groter dan een overwinning van Theresa May bij de 134ste stemming over een brexit-akkoord. Maar dan..? Ik ben niet van de rekenmodellen, vooruitblikken en de wishful thinkings. Soms is het leven best overzichtelijk. ,,Als we alles winnen, zijn we kampioen”, zei PSV-spits Luuk de Jong na de wedstrijd tegen Ajax, waarin de Eindhovense ploeg zo ver achteruit bleef hollen dat de fans op de tribune bijna hun plaats moesten afstaan. Een paar dagen later kopte De Jong er tegen PEC Zwolle gewoon weer eentje binnen. Het werd 4-0. ,,Als we alles winnen, zijn we kampioen.”

Nuchtere jongen, die Luuk. Liep na afloop van de deceptie in de kolkende Arena richting het PSV-vak. Priemde zijn vinger de lucht in. Nummer 1. We staan nog steeds eerste! Met de andere hand klopte hij op de borst. Op het logo van PSV. Trots op zijn club. Zijn kin knikte op en neer. De blik was stoer, haast arrogant, maar zo is de Achterhoeker helemaal niet. Luuk is een jongen van de gestampte pot. Eet ’s morgens gewoon een bruine boterham met kaas en drinkt een beker melk. Of twee. Bij het avondeten maakt hij een kuiltje in de andijvie om de jus in te laten lopen. Gehaktbal erbij. Klodder mosterd erop. Chocoladevla na. Voor Luuk ook geen kinky opgeschoren kapsel waarin een tondeuse zoveel Mondriaanse lijnen heeft gesneden, dat je zonder TomTom de weg kwijtraakt. Luuk weet ook niet eens wie Mondriaan is. Al is ie wel van strepen. Tegen het net. Een tattoo? Een moedervlek is genoeg. De spits is van mouwen omhoog en gaan! Op naar de volgende wedstrijd. Oerend hard! Altijd. Niet Normaal!

Wij gingen tegen Roosendaal ook oerend hard. Onze tegenstanders zagen slechts flitsen voorbij schieten en hadden geen idee meer dat ze in Breda waren. Laat staan tegen wie ze voetbalden. Onze combinaties liepen nog vlotter dan een snelschaakpartij van Magnus Carlsen. Pats, pats, tik, tik. Schaakmat. Alleen dat laatste duurde te lang. We weigerden onszelf te belonen en een geste richting onze sympathieke gasten te doen. Gewoon 5-0 met rust, zodat ze naar huis konden met dit stralende weer. ‘Hebben jullie ook nog wat aan deze prachtige dag…’

Nee, het was een beetje NAC tegen Excelsior. (ja, vreemde vergelijking, maar ik kan dit seizoen eindelijk iets positiefs over onze Parel van het Zuiden zeggen). Kansen genoeg, maar doelpunten? Het duurde en het duurde, maar ze vielen uiteindelijk wel. Tegen het einde van de eerste helft. Eerst was het onze witte tornado Teun die na een hoekschop het laatste tikje gaf, nadat bijna heel ons elftal in een heerlijke scrimmage al een poging had gedaan: 1-0. In de allerlaatste seconden sloeg uitblinker Xander nog toe. Onze diepgaande middenvelder hoorde het uurwerk van de scheidsrechter al piepen. ,,Dus, toen dacht ik: dan schiet ik meteen op doel!” En hoe! Het was als een perfecte lob van Federer. Met veel gevoel. De keeper van Roosendaal zag de bal weliswaar komen. Maar ja, als je net een metertje te ver voor je doel staat… Plof! Kassa, 2-0.

Wat een heerlijke ruststand. En wat een verdiende voorsprong, al hadden er gewoon minstens drie meer in moeten liggen. Maar goed, dan maar na rust. Of…
Nee, na de pauze dachten wij de klus wel even makkelijk te klaren. Als een loodgieter die denkt dat de kraan druppelt vanwege een kapot leertje. Even vervangen, aandraaien, klaar. Maar er dan achter komt dat de volledige waterleiding is gesprongen en compleet van zijn sokken wordt gespoeld.

Nu werden wij niet door Roosendaal ondersteboven gelopen, maar onze gasten werden wel sterker. Vooral dankzij ons. Omdat de perfectie in de combinatie had plaatsgemaakt voor slordigheid. En slordigheid = balverlies = geen druk naar voren = te vaak achteruit = een tegentreffer. Vroeg in de tweede helft, na vier minuten. Roosendaal rook meer en drong aan. Had zelfs moeten scoren, maar gelukkig stond Daan nog op de lijn toen doelman Freek al gepasseerd was. Dat was ook de enige grote kans die we nog weggaven, terwijl we aan de andere kant weer dreigender werden, maar hetzelfde deden als voor de pauze: kansen missen.

Zo bleef het 2-1. Weer drie punten. ,,Als we alles winnen, zijn we kampioen.” Klopt. Maar wie zich rijk rekent, kan arm sterven. En dat zijn we niet van plan.

Rolf Finders
Voetbalvader
 

Galerij

Reacties

Dit wedstrijdverslag heeft nog geen reacties.

R.K.V.V. JEKA
Sportcomplex "Tussen de Leijen"
Beukenlaan 21
4854 TA Bavel

Ledenadministratie
Agnes Wiegers
ledenadministratie@rkvvjeka.nl
 
Correspondentie-adres
r.k.v.v. JEKA
Willem Alexanderstraat 19
4811 PZ Breda
secretariaat@rkvvjeka.nl

meer contact info >>>

Ontvang de JEKA nieuwsbrief

r.k.v.v. JEKA

Copyright © R.K.V.V. JEKA 2015. Alle rechten voorbehouden.