Wedstrijdverslag

Zondag 23 september om 12::00 uur
4

JEKA 7

Bram
Lucas
Job
Sam
4
Halsteren 3

Compensatie

Geschreven op: 25 september 2018
Job T'Jonck

door: Job T'Jonck

Voetbal hangt vol met momenten van compensatie. De spits die na balverlies extra achter zijn man aanloopt om het goed te maken, de doelman die na een blunder een wereldredding verricht of de technisch mindere voetballer die zich drie keer in de rondte werkt voor het team. JEKA 7 heeft dit seizoen zijn eigen manier van compensatie. Zo kost een eigen doelpunt je bijvoorbeeld een pitcher in de 3e helft, ter compensatie voor je teamgenoten. Daarnaast ook het veroorzaken van een pingel, het missen van een pingel en het maken van een blunder door de keeper. Wie de mannen van JEKA 7 al langer volgt weet dat dat behoorlijk wat pitchers gaat kosten, maar dat terzijde. Het grootste voorbeeld van compensatie in het voetbal is natuurlijk de befaamde compensatiepingel. Na het geven van een strafschop wordt iedere lichte overtreding in de buurt van de zestien opeens levensgevaarlijk, want helaas, de VAR heeft zich nog niet weten te nestelen aan de Beukenlaan. En een scheids die al een penalty op zijn naam heeft staan, heeft de onbewuste drang naar die compensatie: de compensatiepingel. Het werd een centraal begrip tijdens de eerste evaluatie van het seizoen, na de thuiswedstrijd tegen Halsteren. Maar daarover later meer.
 
Het seizoen begon traditiegetrouw met een deceptie: de beker. Was de seizoen ouverture nog een reden voor de kenners om JEKA 7 aan te stippen als vermeend titelkandidaat, na een 14-3 overwinning op Baronie, na de bekercampagne is iedereen weer op de hoogte van het eeuwenoude manco van het sterrenensemble: de gemiste kansen en, ter compensatie, natuurlijk de vele tegengoals. Nadat er werd afgerekend met het trauma DIA, er verloren werd van PCP onder leiding van de immer geblesseerde Ous en er een kansenregen in Dorst neer was gestreken werd de balans opgemaakt. 30 kansen, 1 doelpunt te weinig voor de volgende ronde. Ter compensatie mocht Tom vorige week een pitcher halen.
 
Tijd dus voor de competitie, die net als vorig jaar begon met een team wat voor aanvang al het strijdtoneel moest verlaten. We zijn benieuwd hoeveel teams we dit jaar overhouden, en of we 6 gespeelde wedstrijden voor de winterstop halen. De eerste hebben we alvast binnen, thuis tegen de mannen van Halsteren. De voorbereiding was optimaal. De uitgedunde selectie werd aangevuld met een aantal verrassende rentrees (en één nog verrassender debuut) en een teambuildingsactiviteit op de vrijdag beloofde in ieder geval veel samenwerking. Met natuurlijk als klap op de vuurpijl de fantastische nieuwe teammap, waarmee we ons eindelijk tactisch kunnen meten met de topploegen in de 4e reserve klasse.
 
De weergoden hadden weinig zin in het nieuwe seizoen en probeerde nog roet in het eten te gooien met een regenbui die iedere buienradarapp volledig blauw kleurde. Kunstgras is echter overal tegen bestand en dus maakten de wissels zich gewapend met een paraplu en een lange regenjas op voor een heus waterballet. Dat al het water invloed had op het spel was een klein understatement, met iedere bal doorschietend als Pierre van Hooijdonck op een buikschuifbaan. Met name de laatste linie van de bezoekers had hier de nodige problemen mee, en strooide in de openingsfase met wegschietende ballen in de opbouw. De kansen voor de thuisploeg lieten dan ook niet lang op zich wachten. Job had echter niet in de gaten dat hij alle tijd van de wereld had en toen Bram even later de bal zowaar teruglegde nadat hij een te korte terugspeelbal had onderschept knalde Job de bal tegen de linksachterin geparkeerde Volkswagen Passat. Het zou dan ook de eerste en gelijk de laatste keer zijn dat de bal werd teruggelegd, aldus Blips zelf.
 
De kansen bleven komen in de openingsfase, maar net als een week eerder bleek het ontzettend lastig een bal tussen de palen te schieten. Tom ging nog eenzaam en alleen op weg richting de doelman maar schoof de bal voorlangs. Kleine kansen, gigantische kansen, ze waren niet aan de thuisploeg besteed. Halsteren zette er nog bar weinig tegenover en invaldoelman Thijs, die de fanclub van JEKA 7 nog eens een extra boost gaf met zijn aanwezigheid, kende de bal alleen nog maar van horen zeggen. Het was uiteindelijk een opmerkelijke situatie die leidde tot de openingstreffer. Het politieke oordeel was als volgt. Halsteren maakte een overtreding, waarna Camel de bal ontving en een zee van ruimte voor zich zag. Inmiddels had de leidsman ‘voordeel’ geroepen, ware het niet dat zijn fluit zich in zijn mond bevond. Door deze nare omstandigheid leek het alsof de arbiter twijfelend en slechts hoorbaar door de 6 directe spelers om hem heen (waarvan 4 het geel droegen van Halsteren) floot. Camel was weg, stopte vanwege de commotie, en zag de bevrijdende armen van de arbiter aangeven dat het spel zich verder mocht voltrekken. Hij legde de bal breed, waarna Bram de bal in de kluts ontving, de doelman passeerde en van dichtbij raak schoot: 1-0. De dienstdoende leidsman legde het nog eens rustig uit aan de inmiddels wat oververhitte bezoekers, die hem lieten weten dat hij beter de politiek in kon. Maar, ook Halsteren had zijn voorbereiding gedaan, want de volgende opmerking was: ‘Maar dat zit je al!’, waarmee de discussie eigenlijk was gesloten.
 
Een voorsprong dus voor JEKA, waarna de wedstrijd steeds slordiger en slechter werd. Balverlies leek het toverwoord vandaag en de supersonischsnelle kunstmat hielp daar niet aan mee. De verdediging van Halsteren bleef echter het zwaktepunt en dus was het wachten op een nieuwe grote kans. En die kwam er ook. En wonder boven wonder ging de bal er zowaar in. Niemand anders dan Droeloeman verschalkte de doelman keurig vanaf de rand van de zestien op aangeven van Flo. Dus had JEKA een veilige marge van twee. Aan de andere kant deelde Halsteren wat speldenprikjes uit, maar heel gevaarlijk werd het niet. Mede omdat de inmiddels uit zijn regenjas gehesen Backxie zich met man en macht voor een bal gooide met een alles of niets sliding. Toch kwam Halsteren ook nog op het scorebord voor het rustsignaal. Een vrije trap werd zeer moeizaam in geslingerd, en nadat maar liefst drie man de in slow motion voorbij stuiterende bal hadden gemist, eindigde de bal zomaar in de verre hoek: 2-1. Dat was niet het enige minpunt van de eerste helft. Na een klassieke zwervende, slungelige slangenactie van Bram trapte niet alleen de tegenstander maar ook zijn eigen lichaam in de bijzondere schijnbewegingen waarna zijn voet in het kunstgras bleef staan, en zijn knie niet meegaf. Gelukkig was daar zijn spiegelbeeld die hem gelijk op de massagetafel legde. De rest ging aan de thee, drijfnat en chagrijnig.
 
De tactiekmap kwam er niet eens aan te pas, de opdracht was kraakhelder: kansen afmaken en de drie punten binnenhalen. Maar zo eenvoudig als hij te omschrijven is, zo onmogelijk blijkt deze opdracht al jaren. Want wat dat betreft compenseert men elkaar uitstekend. De gemiste kansen gaan keurig hand in hand met de weggegeven doelpunten, zo ook vandaag weer. Na de rust lijkt er weinig aan de hand, maar achterin heeft Halsteren het iets beter op orde en heeft JEKA met name moeite de afstandsschoten op scherp te krijgen. De ene na de andere bal vliegt in het vangnet. En dus krijgt JEKA weer een lesje effectiviteit. Een voorzet belandt bij de linksbuiten van Halsteren, die controleert en de bal keurig in de korte hoek volleert: 2-2. En dus begint de strijd opnieuw.
 
Maar dan is er de letterlijk helpende hand. De arbiter is al even niet meer in beeld geweest na zijn variant op het toepassen van de voordeelregel. Maar halverwege de tweede helft krijgt hij alle aandacht, onbedoeld, op zich. Allereerst betreedt Sam met bal de zestien meter, waarna de stuiterende bal op de arm van een Halsteren verdediger belandt. Dit keer geen twijfelachtig fluitje, maar een strenge scherpe fluit en een gedecideerde vinger naar de penaltystip. Het schiet bij de aanstichter in het verkeerde keelgat, die verhaal gaat halen zoals ze dat alleen in de Kelderklasse kunnen. Met veel bombarie en een halve bodycheck. De arbiter blijft, en dat mag gezegd worden, ontzettend kalm en laat de situatie niet escaleren. De bal ligt inmiddels al te verregenen op de eenzame stip en na enkele minuten klinkt dan toch het fluitsignaal. Job staat ook dit jaar achter de bal, en net als zijn laatste strafschop van vorig jaar gaat de bal enigszins moeizaam, maar in zijn geheel over de doellijn. De doelman voelde de bal onder zijn oksel, maar wist hem niet te keren. En dus komt JEKA weer op voorsprong: 3-2. Na een laatste waarschuwing van de scheids aan het adres van de bezoekers gaat het potje weer kalm verder, en krijgt JEKA toch wat kansjes op de beslissing. Twijfelen, verkeerde keuzes en slappe balletjes voorkomen echter een nieuwe marge van twee.
 
Halsteren blijft in de wedstrijd en maakt daar dankbaar gebruik van. Want uit een vrije trap komt daar het moment wat nu al heeft geleid tot een nominatie voor woord van het jaar in de Dikke van Dale: de compensatiepingel. De bal vliegt over alles en iedereen heen naar de spits bij de tweede paal. Zijn controle is netjes, zijn been zweeft al richting bal om Thijs van dichtbij te verschalken, waarna er een tik volgt. Een hoorbare tik wel te verstaan, want Knakkie probeert de bal te raken, maar raakt de man. Het fluitje klinkt weer, opnieuw weer zeer hoorbaar dit keer. Iedere scheids zou hem op de stip leggen, zeker na de commotie aan de overkant bij de handsbal. Dus kreeg Halsteren ook een pingel: de compensatiepingel. Enige verschil met de pure definitie van de compensatiepingel: hij was wel degelijk terecht. Een pitcher dus voor Knakkie en een gelijke stand voor Halsteren: 3-3.
 
De voorsprong was weer weggeregend en dus begon de jacht op de voorsprong opnieuw. En die viel, letterlijk en figuurlijk, uit de lucht. Sam liet zien weer terug van weggeweest te zijn door een bal te controleren, en uit het niks op de volley te nemen. De bal plofte heerlijk over de doelman heen, waarna de karakteristieke gelaatsuitdrukking van Sam het hele verhaal vertelde: 4-3. Maar JEKA 7 zou JEKA 7 niet zijn, als het toch nog mis ging. Er werd met man en macht verdedigt, en toch viel de 4-4. In de allerlaatste minuut werd de geslepen spits weggestuurd, en passeerde hij met een leep balletje uit de draai de uitkomende Thijs: 4-4. De aanvoerder van Halsteren noemde het gestolen, wij noemen het typisch. De thuisploeg droop af, wetende dat het een zeer valse start begaat. Gelukkig was daar ook in de derde helft de compensatie: een uitgebreide evaluatie onder het genot van een verdiende pitcher.
 

Galerij

Reacties

Dit wedstrijdverslag heeft nog geen reacties.

R.K.V.V. JEKA
Sportcomplex "Tussen de Leijen"
Beukenlaan 21
4854 TA Bavel

Ledenadministratie
Agnes Wiegers
ledenadministratie@rkvvjeka.nl
 
Correspondentie-adres
r.k.v.v. JEKA
Willem Alexanderstraat 19
4811 PZ Breda
secretariaat@rkvvjeka.nl

meer contact info >>>

Ontvang de JEKA nieuwsbrief

r.k.v.v. JEKA

Copyright © R.K.V.V. JEKA 2015. Alle rechten voorbehouden.