Wedstrijdverslag

Zondag 14 april om 12::00 uur
4

IFC 2

3
JEKA 7 ZO
Flo
Job (2x)

Campingvoetbal

Geschreven op: 17 april 2019
Job T'Jonck

door: Job T'Jonck

Voor de kampeerders onder ons een wellicht bekend fenomeen uit de jeugd: het campingvoetbal. Sta je met je tent ergens in Frankrijk, Spanje of Italië en heb je het wel even gehad met het standaard rondje ‘rond de tafel’ bij de pingpongtafel dan was er nog altijd het afgetrapte campingveldje waar je een balletje kon trappen. Vaak verlaten, een goal waar het net maar half in hing, met meer hobbels dan het nabijgelegen weiland van de boer verderop. Er waren echter altijd wel wat avonden dat er partijtjes werden georganiseerd, spontaan of vanuit de ‘animatie’. Meestal de Nederlandse kinderen tegen de Franse/Spaanse/Italiaanse, om het nationalistisch gevoel lekker te versterken. Van niveau was natuurlijk geen sprake, van fanatisme wel degelijk. En na een uurtje hobbelen met de bal ging iedereen weer bezweet en voldaan richting de tent: het campingvoetbal.
 
De wedstrijd bij IFC deed in veel dingen denken aan dat fenomeen. Het veld had veel weg van het verlaten trapveldje, waarbij je in niks doorhad dat je nog op een voetbalcomplex rondliep. Een overgeschoten bal plofte in de sloot, de bal stuiterde meer dan datie rolde, het gras geel uitgeslagen van de droogte van de warme zomer. Niet alleen de omstandigheden, ook de tegenstander paste in het plaatje. Een paar maanden geleden was IFC nog een ongeregeld groepje dat flink op de pijnbank werd gelegd. Alsof de teams niet eerlijk waren ingedeeld. Maar vandaag was er een nieuwe groep vakantiegangers aangekomen, vol enthousiaste en een enkele begaafde speler. Er waren nog een paar jongens van die eerste wedstrijd op de camping gebleven, van die gezinnen die drie weken op dezelfde plek blijven, maar de rest was nieuwe aanwas. En dat was te merken. Het werd een zeer pijnlijk potje campingvoetbal.
 
Het campingelftal van JEKA kampte in het pittoreske Hendrik Ido Ambacht met een heus spitsenprobleem. Met Tom en standin aanvaller Goof in de ziekenboeg, Bram in het buitenland en Romijn een weekendje in de Ardennen bleven er weinig smaken over voorin. Met Flo en Luc aan de flanken werd kopspecialist Tor naar voren geschoven om de ballen binnen te knikken. Wally ging weer een poging wagen in het doel met zijn enigszins herstelde duim, met Thijs in zijn nek hijgend op de reservebank. Nadat de scheids zijn lakschoenen had aangetrokken en een fluitje in zijn hand geduwd had gekregen kon er worden afgetrapt.
 
Normaliter worden de verslagen van JEKA 7 gekenmerkt door de uitgebreide beschrijving (zo’n 3 A4’tjes) van vlot lopende aanvallen, gemiste kansen en krankzinnige tegengoals. Over de eerste helft van het campingpotje kunnen we echter vrij kort zijn. Het had namelijk heel weinig met voetbal te maken wat de campinggasten uit Breda lieten zien. IFC daarentegen leek een groepje Fransozen die alle kanten op vlogen, (zeer onverwachte) technische hoogstandjes lieten zien en elkaar drie keer in de armen konden vallen. Onverklaarbaar, maar na een frommelgoal, een intikker en een individuele actie van eigen helft stond het 3-0 bij rust. Was er dan niks het vermelden waard van de bezoekers? Er werd nog een pitcher verdiend, toen Flo een bal keurig terug kopte voor de goal en Job de bal nog voorlangs wist te krijgen op enkele meters van de doellijn. En Wally voorkwam met zijn kleine teen nog dat de achterstand 4 goals bedroeg bij de thee.
 
Verbijstering, frustratie en doodse stilte droop in de kleedkamer van de muren af. Na een tiental minuten werd er gekeken naar een oplossing. Een terugkeer naar de succesformatie van weleer moest de oplossing brengen. Tor zakte naar een voor hem gebruikelijkere positie en Thijs nam het in de goal over van Wally. Aangekomen op het veld ontbrak er nog een grensrechter en een vlag, want zo gaat dat nou eenmaal bij campingvoetbal. Toen de scheids het ook in de gaten had en zijn telefoon nog even had beantwoord kon er gestart worden met de tweede helft.
 
De verandering van tactiek bracht vanaf de eerste minuut een ander spelbeeld. IFC had geen antwoord op de extra vrijgekomen middenvelder en ondanks dat er nog altijd ballen van voeten sprongen en af en toe over de zijlijn vlogen werd JEKA toch gevaarlijker. Zo kwamen ook de eerste uitgespeelde kansen. Na een goede actie van Knakkie over de rechterkant legde hij de bal terug op Job, die zijn schot nog geblokt zag worden en even later was het Knakkie zelf die een schot van Job blokte door op de grond te gaan liggen om het schot juist te ontwijken. Achterin had JEKA de zaakjes ook beter op orde en het druistige campingvoetbal van IFC verzwakte steeds verder. De achterstand was nog altijd groot en dus moesten er wel snel goals gaan vallen. Dat gebeurde. De steeds harder zwoegende en strijdende Camel liet met één moment het campingvoetbal ontstijgen met misschien wel de assist van het seizoen. Op de rand van de zestien gaf hij met één elegant en bekeken hakje drie verdedigers het nakijken en zette zo Flo vogelvrij voor de doelman. Die faalde niet en schoof bekeken binnen voor de opmars naar meer: 3-1.
 
IFC was duidelijk van slag en wist even niet meer waar het het zoeken moest. Vanaf de aftrap werd er direct druk gezet en een minuut na de 3-1 was het al 3-2. Flo brak door op links en bereikte met zijn voorzet Job op de zestien, die ditmaal zijn schot niet geblokt zag worden: 3-2. IFC was nu echt de weg kwijt en de gelijkmaker hing in de lucht. JEKA bleef doorknokken met Knakkie en Camel voorop. Een vrije trap waaide bijna binnen toen de keeper er nog maar net een handje tegen aan kreeg en uit de daaropvolgende corner kwam de grootste mogelijkheid op de gelijkmaker. De corner belandde via het hoofd van een IFC-verdediger vol op pantoffel bij Job, die zijn poging op de lat uiteen zag spatten. De rebound voor Camel verdween jammerlijk over en zo bleef IFC in leven. Er bleven kleine kansjes komen maar ook Droeloe en Flo kregen de bal niet voorbij de doelman. Net toen je dacht dat IFC definitief ging instorten was er een opleving van de spits. Twee keer was IFC na rust al in de counter heel gevaarlijk geweest, maar door een gebrek aan controle en het over het hoofd zien van een vrijstaande medespeler kon Thijs twee keer redding brengen. Op deze poging was hij echter volledig kansloos. Weliswaar in alle vrijheid krulde hij de bal met grote schoonheid in de, jammer genoeg voor Thijs, läffe höëk: 4-2.
 
Het gaf IFC weer hoop en kracht om er voor te blijven werken, en het overwicht van JEKA werd wat kleiner. De wedstrijd werd wat ongezelliger met bijzondere reacties van diverse spelers en het uitblijven van enige reactie van de arbiter. Toch wist JEKA nog een keer de spanning terug te brengen. Het was opnieuw Camel die bleef doorzetten via rechts en met een uiterste sliding de bal nog voor de doelman kon ingrijpen terug te leggen op Job, die ditmaal wel het lege doel wist te vinden: 4-3. De doelman vond het nog nodig om Camel na te trappen maar het duel eindigde niet in een massaal campinggevecht. Wel kreeg invaller Jorrit nog een gele kaart voor een trap die, naar eigen zeggen, vooral scheenbeschermers liet clashen. Echte kansen kwamen er niet meer, vooral omdat de logica van de scheids ervoor zorgde dat een eerste helft die 50 minuten duurde een tweede helft van 40 minuten rechtvaardigde. Geen gelijkmaker meer dus en een hele pijnlijke nederlaag op het campingveldje van IFC, waar de tweede helft aantoonde hoe slecht die eerste helft wel niet was.
 
Gelukkig is er snel een mogelijkheid om het weg te poetsen met een doordeweeks bezoek aan Victoria, want na 4 wedstrijden op rij zonder driepunter zijn we daar hard aan toe.

Galerij

Reacties

Dit wedstrijdverslag heeft nog geen reacties.

R.K.V.V. JEKA
Sportcomplex "Tussen de Leijen"
Beukenlaan 21
4854 TA Bavel

Ledenadministratie
Agnes Wiegers
ledenadministratie@rkvvjeka.nl
 
Correspondentie-adres
r.k.v.v. JEKA
Willem Alexanderstraat 19
4811 PZ Breda
secretariaat@rkvvjeka.nl

meer contact info >>>

Ontvang de JEKA nieuwsbrief

r.k.v.v. JEKA

Copyright © R.K.V.V. JEKA 2015. Alle rechten voorbehouden.