Wedstrijdverslag

Zaterdag 16 februari om 01::45 uur
4

JEKA JO13-2 ZA

Lucas Jansen
Joris Finders
Jasper Jonk
Oscar Appel
1
Oosterhout JO13-1

Because I'm happy

Geschreven op: 20 februari 2019
Rolf Finders

door: Rolf Finders

Ik was bijna gedegradeerd en in de kelder der verstotelingen beland. Geen verslag vorige week? Dat kan niet! Dat voelt voor de lezers kennelijk als een foute energienota die doorberekend is door een stel gestreste ambtenaren met hevige dyscalculie en nul komma nul empathisch vermogen. Fijn om te horen dat de verslagen zo gewaardeerd worden, maar mijn lieve baas wil soms ook dat ik op de krant mijn werk doe.

De afgelopen weken stonden bij BN DeStem in het teken van planningsgesprekken die ik moest voeren. Kennen jullie dat? Je spreekt samen te halen resultaten af en hoopt aan het einde van de rit dat er iets van uit is gekomen en dat alle prachtige bedoelingen niet blijven steken op het niveau van de klimaatdoelstellingen.
Voetballers hebben die gesprekken ook. POP-gesprekken noemen ze dat. Een Persoonlijk Ontwikkelings Plan. Beste Neymar, jij wilt je aanstelleritis verbeteren? Hoe gaan we dat doen? Vier keer per week, twee uur per dag, theaterles. Dat is voor het stervende-zwaan-gezicht en de het-verongelijkte-smoelwerk. Plus judotraining om je valtechnieken te verbeteren. Het gewenste resultaat is 150 onterechte vrije trappen in jouw voordeel, 50 strafschoppen voor en 75 gele en 30 rode kaarten voor je tegenstanders. Planning: 4 maanden. Ondersteuning: extern, betaald door de club.

Wij hebben die gesprekken bij JEKA JO13-2 maar niet gehouden. Want de boys wisten na de lange winterstop niet eens meer dat ze nog op voetbal zaten.
Wel hebben ze voor de eerste wedstrijd in de kleedkamer getracht een beetje bij de les te houden. We speelden uit in Rijsbergen, tegen VVR.
Vraag van de coach: ,,Boys, even los van jullie persoonlijke voorkeur. Wie is er beter, Ajax of Feyenoord?”
Antwoord Mels: ,,PSV.”
Voetbalhumor is onbetaalbaar

Nog een keer dan: ,,Ajax of Feyenoord?”
Antwoord van de boys: ,,Ajax.”
Wie won er met 6-2?: ,,Feyenoord.”
Waar lag dat aan? ….Stilte….
Antwoord van de coach: ,,Ajax heeft de betere spelers, Feyenoord had in die wedstrijd een beter team.”

Nog eentje: ,,Wie is er beter, Feyenoord of Excelsior?”
Antwoord van de boys, die het nu een beetje beginnen te begrijpen: ,,Feyenoord.”
Wie won er? ,,Excelsior.”
Hoe kwam dat? Juist ja.

Dus ook al spelen we tegen Bal op het Dak 33, dan nog kunnen wij die wedstrijd verliezen. Zelfs al hebben we een beter team. En dat geldt omgekeerd ook. Winnen van een hoofdklasser? Waarom niet. We hebben prima voetballers. Als die dan ook nog voor elkaar willen lopen, het samen willen doen, vuile meters willen maken en elkaar ook echt iets gunnen, dan kun je verder komen dan een kleurloos seizoen waarin je louter voor Jan Doedel meedoet.
Er klonk een yell in de kleedkamer. Zo’n oerkreet die bij een echt team past. Ze hadden het begrepen. En we wonnen nog ook! Niet met geweldig voetbal, wel met enkele vlagen van uitstekend voetbal, want de doelpunten waren stuk voor stuk een herhaling op Studio Sport waard.

Teun peerde de bal al na vier minuten langs de nog niet wakkere VVR-doelman, Xander rammelde na rust nummertje twee binnen, Lucas liet de hele Rijsbergse verdediging de verkeerde afslag nemen en Joris zette het uitroepteken met een rush en een dodelijke afwerking. Dat VVR beter combineerde, dat het met rust nog 1-1 stond, dat we soms onder druk stonden, wat maakte het na afloop uit. Het was gewoon 4-1 voor ons. Als Ajax tegen Real Madrid net zo effectief was geweest, dan zou de return volgende week in Bernabeu nog slechts een leuk trainingspotje zijn. Pats, drie punten, op naar de eerste thuiswedstrijd na de winterstop: Oosterhout JO13-1.

Maar in de aanloop naar die wedstrijd was de focus bij de boys net zo scherp als die van een stel dyscalculistische ambtenaren die een energienota moeten doorberekenen. Trainer Lucas moest de dinsdagtraining stilleggen, omdat het klootviool-gehalte zo groot was dat er van een serieuze training geen sprake kon zijn. Ik was er niet bij, want zat nog met die heerlijke planningsgesprekken bij mijn werkgever. Maar in de kleedkamer, voor de wedstrijd tegen Oosterhout, hebben we onze balorige branieboys toch even toegesproken. Dat ging ongeveer zo.

Coach: ,,Boys, wat is er afgelopen dinsdag op de training gebeurd?”
Boys: Wazige blikken, weggedraaide hoofden, eeeeeeeh…..
Coach: ,,Waarom moest Lucas de training stilleggen?”
Boys: (ze zien in dat er geen ontkomen aan is) ,,Omdat wij niet bij de les waren.”
Coach: ,,Wat willen we in de tweede helft van het seizoen?”
Boys: ,,Winnen.”
Coach: ,,Als we dat willen. Als we plezier willen hebben en willen kijken hoe ver we kunnen komen, dan spreken we nu af dat we op de training serieus bezig zijn. Er staat een trainer voor de groep die er alles voor over heeft. Die er zijn vrije tijd aan opoffert. Die er voor jullie is. Die er samen een mooi jaar van wil maken. Ik ook, al ben ik niet altijd op de training. Maar samen willen wij ervoor gaan. En als jullie dat ook willen, steken wij er al onze energie in. Willen jullie dat?”
Boys in koor: ,,Ja.”
Coach: ,,Dan vanaf nu geen gepiel meer op de training. Plezier hebben? Ja, heel graag. Zonder plezier is voetbal niet leuk. Maar geen geklooi meer.”
En daar gingen ze. Op naar de tweede wedstrijd van het seizoen, tegen Oosterhout JO13-1, dat een aantal spelers heeft die zo groot zijn dat onze spits Lucas zo tussen hun benen door kan. En dat gebeurde nog bijna ook.

Het was prachtig weer. Alle warmterecords van februari gingen uit de boeken. Op de eretribune naast de dug-out zaten onze drie wijze voetbalmannen: Sjoerd, Paul en Joppe. De laatste was vooral trots op zijn nieuwe schoenen. ,,Echte Pharrell Williams Adidas-sneakers.” Het zonnige liedje zat meteen in mijn hoofd. Because I’m happy. ,,Ga je nu ook beter zingen, Joppe…?” Hij deed geen poging. Gelukkig maar.

Maar happy bleef Joppe. En wij ook. Niet van het spel, want ook al waren we stukken beter, op de grasmat die waarschijnlijk ooit aangelegd is door een stel dyscalculistische ambtenaren, was een beetje fatsoenlijk combinatievoetbal nog moeilijker dan het halen van de klimaatdoelstellingen. We wonnen wel. En meer dan verdiend ook, al hadden we kansen genoeg om in de dubbele cijfers te eindigen. Nu bleef het bij een rebound van Lucas, een knal in de korte hoek van Joris, een perfecte intikker na een mooie aanval door Jasper en…. een Koeman-knal van Oscar. Die vroeg in de rust of hij even reserve mocht, want onze laatste man had last van zijn knie. Na een kwartiertje in de tweede helft brachten we hem weer binnen de lijnen. Niet als laatste man, maar als middenvelder. ,,Nee”, zei hij. ,,Niet op het middenveld.” De reden? Die grote, forse gast van 2 meter 10. Oscarito stond nog maar een paar tellen op het middenveld toen hij de bal naar de kruising dirigeerde en de ooooohs en de aaaaaahs niet meer te tellen waren. ,,Hé, Oscar”, riep ik, ,,jij wilde toch niet op het middenveld spelen…”

Het werd weer 4-1. Twee gespeeld, zes punten, acht doelpunten voor en twee tegen. Je kunt de tweede helft van het seizoen slechter beginnen. Zit er nog meer in..? Het antwoord ligt op het trainingsveld…

Rolf Finders
Voetbalvader en coach

 

Galerij

Reacties

Dit wedstrijdverslag heeft nog geen reacties.

R.K.V.V. JEKA
Sportcomplex "Tussen de Leijen"
Beukenlaan 21
4854 TA Bavel

Ledenadministratie
Agnes Wiegers
ledenadministratie@rkvvjeka.nl
 
Correspondentie-adres
r.k.v.v. JEKA
Willem Alexanderstraat 19
4811 PZ Breda
secretariaat@rkvvjeka.nl

meer contact info >>>

Ontvang de JEKA nieuwsbrief

r.k.v.v. JEKA

Copyright © R.K.V.V. JEKA 2015. Alle rechten voorbehouden.