Wedstrijdverslag

Zondag 11 maart om 01::30 uur
2

PCP 3

3
JEKA 7
Romijn
Job
Knakkie

Zeldzaam

Geschreven op: 14 maart 2018
Job T'Jonck

door: Job T'Jonck

 Ze zijn behoorlijk zeldzaam dit seizoen, de wedstrijdverslagen van JEKA 7. Dat komt voornamelijk omdat voetballen op zondag vrij zeldzaam is in de voetbaljaargang ’17-’18. Maar dat is niet het enige zeldzame bij de equipe van trainer Gruijters. Zo zijn nederlagen ook redelijk zeldzaam, al dateerde de laatste overwinning inmiddels wel weer van 12 november, zo werd duidelijk gemaakt in de voorbespreking van de geblesseerde hulptrainer Backx. Dat dit allemaal volledig logisch in lijn ligt met het zeer beperkte aantal duels werd voor het gemak maar even opzij geschoven. Een volle dug-out met wisselspelers is overigens ook tamelijk zeldzaam, al is dat van de tegenstander van vandaag ook te zeggen. Zelfs een scheidsrechter was op deze zondagmiddag in het rustgevende Brabantpark tamelijk zeldzaam. Zo zat het duel met PCP deze zondag vol zeldzaamheden. Het tijdstip van 13.30 uur in de middag was bijvoorbeeld ook bijzonder zeldzaam. Gelukkig waren er ook nog zeldzaamheden die daadwerkelijk het aanschouwen waard waren, maar daarover straks meer. Wat in ieder geval gezegd kan worden over dit duel was dat het een zeldzaam slechte wedstrijd was van JEKA.
 
Het zijn drukke dagen voor de selectie van JEKA 7. Er worden politieke campagnes gevoerd, politiek correcte strijd gestreden met de KNVB, wekelijks sprokkelen op trainingsdagen en dan ook nog bardiensten draaien die eigenlijk pas een week later op het programma staan. Gelukkig was er te midden van al deze zware omstandigheden ook nog erg goed nieuws. Woensdag stond, na maanden afwezigheid, onze eigen echte Ti-Ta-Toveraad, in Brazilië beter bekend als Aadsj, weer binnen de lijnen. Hij liet zien het goochelen met de bal nog niet verleerd te zijn en maakte op sportpark De Lage Kant zijn officiële rentree in het rood-wit-blauw. Flo stond op de latten of ergens verdwaald in een skibar en met de nog altijd blauwe enkel van Daniel bestond het keurkorps dus uit 12 welwillende talenten, een van de weinige dingen die geen zeldzaamheid zijn tot op heden. Na een zeer uitgebreide warming up die nog eens met een kwartier werd verlengd wegens een soort slap aftreksel van het populaire Wie is de Mol genaamd Wie is de Scheidsrechter kon er onder leiding van een willekeurige toeschouwer worden afgetrapt. Backxie had nog een Wally’tje uitgevoerd tijdens de wedstrijdbespreking met een opzienbarende 4-4-2 opstelling, maar uiteindelijk ging JEKA in het vertrouwde systeem de wei in.
 
De concentratie was vanwege het trage opstarten inmiddels ook verworven tot een zeldzaamheid en de houding van de arbiter droeg er ook niet bepaald aan bij. De openingsfase was dan ook op zijn zachtst gezegd rommelig te noemen. Grensrechters aan de verkeerde kant van het veld, hele analyses van de scheids bij een handsbal van zijn ‘maat’ en het geen flauw idee hebben van het begrip scheidsrechtersbal maakte het er allemaal niet beter op. JEKA liet zich hier volledig in meetrekken en bracht het spel naar een, jawel, zeldzaam laag niveau. De bal werd nog geen drie keer naar elkaar over gespeeld en de wedstrijd begon meer te lijken op een lacherig partijtje op een schoolpleintje dan op een serieuze wedstrijd. PCP leek het prima naar zijn zin te hebben en gooide de bal maar al te graag naar voren, gokkend op een opleving van een van de aanwezige straatvoetballertjes. Een kopballetje dat net over ging was slechts een waarschuwing. Maar die was aan dovemans oren gericht. De bezoekers konden geen enkele grip krijgen op de situatie en zakte steeds verder weg. Paniek, onzorgvuldigheid en de meest vreemde keuzes zorgden voor een bijzonder spelbeeld dat het aanzien, zelfs voor dat kleine handjevol toeschouwers, niet waard was.
 
De thuisploeg leek er geen problemen mee te hebben en werd dankzij de snelheid en ontelbare kapbewegingen van de nummer 10 steeds dreigender. Na een minuut of 10 ging het dan ook volledig mis. Een solo van de rechtsbuiten werd in de zestien half gestuit en bij de herkansing werd meer man dan bal geraakt. De nog altijd quasi nonchalant leidende arbiter had van fluiten niet al te veel kaas gegeten maar kon hier zelfs niet omheen en legde de bal op elf meter. Dat de dader Rik was is dan weer geen zeldzaamheid, maar de uitzondering bevestigt tenslotte de regel. De voormalige JEKA-speler met het rugnummer 10 ging inmiddels achter de bal staan en schoot de bal net over de uitgestoken teen van Wally heen om de thuisploeg op voorsprong te zetten: 1-0.
 
JEKA probeerde zich wel te herpakken en kreeg ook steeds meer het initiatief in de wedstrijd maar het ontbrak nog altijd aan zorgvuldigheid en rust. Na een kwartier werd de scheidsrechter uit zijn lijden gelost en nam de oorspronkelijke arbiter de fluit over. Hiermee werd het serieusheidsgehalte van de wedstrijd wat verhoogd en veranderde het pleintjesgehalte langzaam maar zeker naar een fatsoenlijke wedstrijd. Dat kon helaas van het niveau nog altijd niet bepaald gezegd worden. Toch waren er een paar kansjes op de gelijkmaker. Camel kopte uit een corner naast en, over zeldzaamheid gesproken, een kópbal van Job werd eenvoudig gevangen door de doelman. PCP werd inmiddels nauwelijks meer gevaarlijk maar echt in de problemen kwamen ze nog niet. Totdat JEKA een van de drie zeldzaam mooie aanvallen op de mat wist te leggen. Een ingooi op de helft van PCP werd onderschept door de goed oplettende Romijn. Hij passeerde en speelde de bijgesloten Sam aan op de rand van de zestien. Met een even eenvoudige als doeltreffende voetbeweging gaf Sam de bal mee aan de doorgelopen Romijn. Deze zette de keeper op het verkeerde been en rondde strak af in de korte hoek: 1-1. Een mooie combinatie waarmee de wedstrijd weer in evenwicht werd getrokken. JEKA kreeg met deze gelijkmaker meer grip en werd ook steeds dreigender, al bleven de snelle diepe ballen en het enorme veld wat hiermee gecreëerd werd nog wel voor wat problemen zorgen. De ruimtes werden langzaam maar zeker gigantisch maar beide ploegen konden hier maar weinig van profiteren. Met name via de linkerflank werd JEKA steeds gevaarlijker. Dat leverde uiteindelijk ook een voorsprong op. Een zeldzaam goed lopende aanval kwam aan de linkerkant terecht bij Romijn. Die kapte naar binnen en draaide de bal keurig naar de tweede paal. Daar wist Job met een zeldzaam vertoonde actie van de grond de bal met zijn voet binnen te werken: 1-2. Met twee momenten die zich onttrokken aan het matige niveau van de wedstrijd wisten de bezoekers zo toch de voorsprong te pakken. Die had er bij rust nog rianter uit kunnen zien. Maar een goede actie van Romijn werd door Sam in zeer kansrijke positie op de paal gemikt. De vergelijkingen met Rosheuvel waren in de app al snel gemaakt, maar zo’n zeldzame misser als die bij Roda kunnen we het toch niet noemen.
 
In de rust werd duidelijk dat het spelniveau zo mogelijk nog lager lag dan tijdens de oor wassing eerder in het seizoen op hetzelfde veld in de beker tegen het tweede van PCP. Meer rust en slimmere keuzes maken moest het spelbeeld veranderen om de wedstrijd toch tamelijk overtuigend binnen te kunnen halen. Dit bleek toch makkelijker gezegd dan gedaan. De tweede helft paste prima in lijn met de eerste, al werden de kansen, evenals de ruimtes op het veld, steeds talrijker en groter. De linies kwamen steeds verder uit elkaar te liggen met op het hoogtepunt een soort trainingssituatie met een partijtje 5 tegen 5 op de ene helft en dezelfde situatie aan de andere kant van het veld. De bal werd af en toe van het ene naar het andere veld gespeeld in een poging de wedstrijd te beslissen. JEKA kreeg al snel mogelijkheden om de wedstrijd definitief binnen te halen bij een stand van 1-2. Droeloeman, die volgens alle aanwezigen van PCP toch écht links was, creëerde nog een zeldzaamheid door buitenlangs te passeren maar de bal vrij voor de keeper voorlangs te schieten. Camel kopte opnieuw uit een corner voor een vrijwel leeg doel jammerlijk over. Romijn kreeg steeds meer ruimte op links maar zijn voorzet met links na een mooie solo ging voorbij drie inkomende spelers. Even later leek JEKA zijn eigen glazen in te gooien.  Eerst was er een vrije trap op een gevaarlijke plek die in twee instanties door Wally kon worden gepakt. Enkele minuten kreeg JEKA opnieuw een kans over links. Romijn bereikte met een voorzet Sam, die de bal met zijn hoofd panklaar probeerde te leggen op de instormende Knakkie en Job. De bal schuift echter van het hoofd en beland bij de keeper in de handen. Een razendsnelle uitbraak over rechts is met de snelheid van de maker van de 1-0 de gehele JEKA verdediging te machtig waarna hij de bal vanaf de achterlijn simpel terug legt op de vrijstaande spits die vanaf een paar meter eenvoudig afdrukt: 2-2. Geen beslissing dus maar dreigend puntverlies. De wedstrijd wordt inmiddels steeds meer een slijtageslag met overal uitvallers en vooral een gebrek aan frisse wissels. De kramp slaat richting het einde zelfs toe bij eerst Droeloeman en later Camel. Kansen blijft het regenen. Een corner van Droeloeman valt nog perfect voor Job, die bal in een keer uit de lucht richting de verre hoek stuurt. De keeper heeft echter, je raad het al, een zeldzaam snelle reflex in huis en voorkomt een nieuwe voorsprong.
 
Met nog minder dan tien minuten te spelen komt echter het meest zeldzame moment van deze dag. Zoals beloofd krijgt hij zijn eigen alinea, waar hij naar verwachting onmiddellijk naartoe zal scrollen tijdens het lezen van dit verslag. Er zijn namelijk ieder seizoen wel wat zeldzaamheden. Een uitkomende Wally bijvoorbeeld, of een sprintje over meer dan 10 meter van Job (ik maak hem alvast zelf maar), Flo die eerst nadenkt voor datie speelt, of Droeloeman die een bal met zijn rechtervoet beroert. Maar een echt JEKA 7-zeldzaamheidje is het doelpunt van Knakkie. Vorig jaar moesten we er lang op wachten maar kreeg hij het met een kopbal in een van de laatste wedstrijden voor elkaar. Dit jaar kwam hij echter op een ideaal moment. De aanval die hiertoe leidde was van een zeldzame schoonheid die totaal niet in het wedstrijdbeeld paste. Vanuit een ingooi aan de rechterkant werd de bal via 5 schijven in een combinatie uiteindelijk de zestien binnen gespeeld. De inschuivende Freek was al een even grote zeldzaamheid, al had hij dat even eerder ook al geprobeerd, maar toen kwam de vaart er net te laat in om af te ronden. Freek vond Romijn, die de bal in een keer door kaatste op de vrijstaande Knakkie. Even leek het mis te gaan toen de overgebleven verdediger in wilde grijpen maar Knakkie hield de bal keurig bij zich. De optie om de bal breed te leggen op Sam was misschien de beste, maar zoals hij zelf later zou zeggen: ‘zo’n kans krijg ik natuurlijk nooit meer’. Na een tamelijk lange treuzeling (of het uitzoeken van de hoek) oog in oog met de doelman schoof hij de bal in de korte hoek in het netje: 2-3.
 
Hiermee zou Knakkie de wedstrijd beslissen, want ondanks alle kramp hield JEKA tamelijk eenvoudig stand in de laatste minuten. Een zeldzaam slechte wedstrijd, met drie zeldzaam mooie doelpunten en een zeldzame matchwinner in de persoon van Knakkie. Al met al een enerverend middagje in Brabantpark maar de jacht op de tweede plek ligt nog steeds volledig open, waarmee we de zeldzaamheden afronden.
 

Galerij

Reacties

Dit wedstrijdverslag heeft nog geen reacties.

R.K.V.V. JEKA
Sportcomplex "Tussen de Leijen"
Beukenlaan 21
4854 TA Bavel

Ledenadministratie
Agnes Wiegers
ledenadministratie@rkvvjeka.nl

Ga naar de contactpagina
Correspondentie-adres
r.k.v.v. JEKA
Willem Alexanderstraat 19
4811 PZ Breda
secretariaat@rkvvjeka.nl

Telefoonnummers
Clubhuis: 076-5147986
Bestuurskamer: 076-5155713
Wedstrijdsecretariaat: 076-3690549

Ontvang de JEKA nieuwsbrief

r.k.v.v. JEKA

Copyright © R.K.V.V. JEKA 2015. Alle rechten voorbehouden.