Wedstrijdverslag

Zondag 15 oktober om 12::00 uur
1

JEKA 7 ZO

Droeloeman
2
Right'Oh 3
Jules (e.d.)

Voetbalcliché #31: Een wedstrijd met twee gezichten

Geschreven op: 16 oktober 2017
Job T'Jonck

door: Job T'Jonck

De voetbalclichés, ze worden overal gebruikt. Langs de lijn, in wedstrijdbesprekingen, bij analyses, iedereen maakt zich er schuldig aan. Van de supporters op zondagmorgen langs een gemiddeld tot voetbalveld omgetoverd weiland in een willekeurig dorp tot de ‘wijze’ analisten op tv na weer een afgang van het Nederlands elftal. Ze zijn dan ook gewoon heerlijk en vaak ook zeer toepasselijk, het zijn niet voor niets clichés. ‘Als je zelf je kansen niet afmaakt krijg je hem zelf tegen’, is er een die bij JEKA 7 vaak van toepassing is bijvoorbeeld. ‘We kwamen slecht uit de kleedkamer’, kan bijna wekelijks worden genoemd. ‘De tegengoal viel op een ongelukkig moment’, ‘Gaat die bal erin dan speel je een hele andere wedstrijd’, ‘We kwamen niet aan voetballen toe’ en natuurlijk de klassieker: ‘de bal is rond’. Vrijwel al deze voetbalclichés waren van toepassing op de wedstrijd van afgelopen zondag. Maar er was één allesomvattend voetbalcliché die het hele verhaal vertelt: het was een wedstrijd met twee gezichten.
 
Na twee overwinningen en een vrij weekend liet de stand een beeld zien van één ploeg die vrij overtuigend aan kop ging, een paar ploegen met een goede start en een aantal ploegen die gestart waren met zeer pittige nederlagen. JEKA en Right Oh behoorde tot de middelste groep. Beide twee overwinningen, Right Oh leed ook al één kleine nederlaag. En dus stond er een boeiend duel op het programma. De thuisploeg moet het voorlopig stellen zonder Aadsj, die aan een potje in de zaal een behoorlijk ei op zijn enkel overhield en met een paarsblauwe voet alleen langs de lijn gesignaleerd werd. Verder was de selectie zowaar compleet en kon er onder een laagstaand overheerlijke nazomerszonnetje worden afgetrapt. De afgelopen twee trainingen kwam trainer Gruijters met oefeningen uit een lang verloren trainingsmap uit de gloriejaren en werd er vooral getraind op het aanvallende spel rond de zestien, dus dat er heel wat verwacht werd van dit duel mag duidelijk zijn. De opstelling was met het precieze aantal van 11 aanwezigen op de training eenvoudig gemaakt en met arbiter Broeken op het veld waren de randvoorwaarden vandaag uitstekend.
 
Gezicht 1: ‘We vergaten onszelf te belonen’
Vanaf de start was duidelijk dat Right Oh een ploeg was van veel druk zetten en veel beweging rondom een balvaste spits. Het concept was duidelijk, de uitvoering niet altijd even goed. Zo kon JEKA nadat het even zocht naar de juiste werkwijze al vrij snel eenvoudig onder de druk vandaan voetballen en had het achterin al snel de zaakjes redelijk op orde. Toen er zelf ook nog werd druk gezet voorin leek het gevaar Right Oh al snel uitgeschakeld te zijn en kon het dus zelf op zoek gaan naar kansen. En kansen kreeg de thuisploeg, meer dan genoeg. Een naar binnen snijdende Droeloeman werd binnen de eerste tien minuten drie keer levensgevaarlijk. De eerste kans eindigde naast de goal, de tweede leek in de bovenhoek te vallen maar viel aan de verkeerde kant van de paal en bij de derde koos hij voor een medespeler maar strandde de aanval opnieuw in schoonheid. Kansen genoeg dus, maar nog altijd geen doelpunten. Jules werkte in de spits zoals altijd weer keihard en hield de bal goed vast waardoor JEKA continue onder de druk uit kon voetballen. Romijn had op links geen kind aan zijn directe tegenstander, die meer lucht dan bal raakte, maar zijn ruzie met de bal werd hem rond de zestien uiteindelijk te veel. En dus kon er na afloop heel duidelijk worden gesteld dat we onszelf vergaten te belonen. Bijna was ook een tweede cliché waarheid geworden. Want als je zelf al die kansen mist… Na de kansenregen werden de bezoekers twee keer in korte tijd gevaarlijk. De behendige linksbuiten die bijzonder veel op Tommy leek dribbelde zich een weg door de verdediging maar vond Wally in de korte hoek op zijn pad. Even later was de openingstreffer nog dichterbij, maar nadat de bal eerst over de achterlijn geweest leek te zijn eindigde een kruising tussen een voorzet een schot uiteindelijk op de lat en vervolgens over de goal.
 
Nog altijd een brilstand dus en dat was gezien de hoeveelheid kansen toch wel bijzonder te noemen.  Maar waar je al begint te denken aan een voetbalcliché als ‘hij mocht er gewoon niet in’ was daar uiteindelijk toch opnieuw Droeloeman. Na een snelle omschakeling eindigde de bal achter de laatste linie en kon hij naar het leek eenvoudig op de keeper af. Een kleine onenigheid met de bal leek roet in het eten te gooien maar Droeloeman bleef ijskoud zoals we hem kennen. Even inhouden om een instormende verdediger te passeren, de bal naar de linkervoet brengen en vervolgens via de binnenkant van de paal de verre hoek vinden: 1-0. Er was loon na werken, de voorsprong was een feit. En die voorsprong kon al snel worden verdubbeld. Na een aantal wissels was het Blips die na een steekbal alleen richting de doelman kon. Hij bleef eveneens ijzig kalm, had het op de bank al meerdere malen verkondigd toen Romijn de bal richting vangnet zag vliegen, schoof de bal inderdaad over de grond langs de doelman, maar vergat de goede hoek te kiezen. En zo eindigde bal in het zijnet in plaats van de lege hoek naast de doelman en bleef het 1-0. Vanaf dat moment gleed de wedstrijd met de minuut meer uit de handen van de thuisploeg en werd het terug gedrongen op eigen helft. Vele kansen leverde het de bezoekers nog niet op maar het was geen toeval dat later aangeschoven toeschouwers vol onbegrip op de ruststand van 1-0 reageerden.
 
De rust: ‘We moeten scherp blijven’
De rust is bij JEKA 7 een van de minst georganiseerde en geconcentreerde momenten op de zondag. Er wordt over veel gepraat, maar weinig over voetbal gezegd, en de scherpte verdwijnt meestal met de minuut. Backxie besloot de rol van Tommy over te nemen en een bloedserieus pleidooi te houden vol voetbalclichés. We moeten scherp blijven, we zijn er nog niet en we moeten de kansen afmaken. Allemaal natuurlijk volledig berust op de waarheid, maar of het zou helpen was natuurlijk maar de vraag. Na een wekelijks ritueel waarin werd geruzied om wie de vlag in de hand moest nemen gingen de beide ploegen weer naar buiten.
 
Gezicht 2: ‘We liepen achter de feiten aan’
Waar het clichés regende in de ene kleedkamer, leek er in de andere kleedkamer een tactisch plan te zijn besproken. De tweede helft kwam er een ander Right Oh het veld op dat de middenvelders een linie hadden laten zakken en een paar frisse jonge spelers bij brachten. Dit zorgde voor een hoger tempo, meer dynamiek en vooral een verbeterde opbouw. Dat bracht JEKA al snel in de problemen en het speelveld werd verkleind naar de helft van de thuisploeg. Uitbraken waren schaars en vooral erg slordig. De druk werd groter en de tegenstander steeds gevaarlijker. De kansen stapelde zich in een rap tempo op. Wally had echter besloten dat vandaag zijn dag van het seizoen zou worden. Met een aantal reddingen wist hij een tegentreffer zo lang mogelijk uit te stellen. De reddingen werden door de tweede helft heen steeds karakteristieker. Het begon met een uitgestrekte arm op een vrije trap die laag in de hoek leek te eindigen, naar een hoge bal die gevangen leek te worden maar uiteindelijk, mede dankzij de lage zon, op het laatste moment met de voet over de eigen achterlijn gewerkt werd, tot de meest bijzondere redding, maar daar komen we straks op terug. Inmiddels was de centrale verdediger van Right Oh al een keer of vier door de as van het veld gedrongen en telkens kwamen ze een stapje dichterbij. Totdat een dubbele één twee, eenmaal buiten en eenmaal binnen de zestien de thuisploeg fataal werd en de nieuwe linksbuiten de verre hoek vond: 1-1. En dus liepen we achter de feiten aan.
 
Toch bleef het nog enige tijd gelijk en kwam JEKA er zelfs spaarzaam maar af en toe nog uit. En zelfs wat kleine kansen. Een corner bleef gevaarlijk in de zestien liggen maar werd niet binnengetikt, Lucas sneed op links nog eenmaal door de defensie maar vond geen medespeler maar het hek achter de goal helaas met zijn voorzet en Bram kreeg na een counter Sam nog in een scoringspositie maar die werd op het laatste moment gedwarsboomd door een ultieme tackle van een overgebleven verdediger. Verder was het echter vooral kommer en kwijl bij de voor rust zo sterk acterende equipe. Ballen over vijf meter in de verkeerde voeten, steekballen die in de handen van de doelman eindigden en rushes zonder enig idee waar het moest eindigen. Het was een tweede helft die we maar snel moeten vergeten. En het werd nog erger. Right Oh kwam namelijk steeds dichterbij een voorsprong. Even leek het pleit beslecht te worden uit een counter na weer eens onhandig balverlies. Maar waar Wally werd omspeeld was Backxie nog net op tijd met een prachtige sliding om de bal van de doellijn af te glijden. Een uitstekende redding die hij helaas weinig gevolg kon geven. De corner volgend op de nipte ontspanning ging echter finaal mis. De bal leek prima opgeruimd te kunnen worden door dezelfde Backxie in een halve draai tegen de eigen hand werd geschoten. En na de vele roepen om penalty’s deze wedstrijd had scheidsrechter Broeken ditmaal geen enkele keus: de bal ging op elf meter. Wally nam plaats op de lijn, de centrale verdediger achter de bal. Er zijn wellicht meerdere oorzaken maar het leek alsof hij vorige week teveel naar de afscheidswedstrijd van Arjen Robben had gekeken. Zijn poging om de bal achter Wally te krijgen was misschien nog wel matiger dan de mislukte panenka van Robben afgelopen week. Er was echter één groot verschil. Wally deed wat doelman Olsen van de Zweden niet voor elkaar kreeg: de bal stoppen. En dus bleef het 1-1.
 
Een penalty tegen krijgen en hem keren, het brengt soms de spirit weer voldoende terug om de wedstrijd te doen keren. Dat was helaas niet het geval. Backxie kreeg een laatste waarschuwing voor zijn eerste echte overtreding op het middenveld en even later was het raak. Na belabberd druk zetten ging de spits van Right Oh er op de rechterflank van door. Het leek er even sterk op dat Ba(n)ckxie zijn naam eer aan deed en liever op het bankje in de zon plaatsnam dan nog langer deel wilde nemen aan het drama dat zich de tweede helft afspeelde. In ieder geval raakte hij de speler met zijn sliding en onmiddellijk werd er geroepen dat het ‘weer die nummer 81’ was. Arbiter Broeken riep dat hij het al in de gaten had en daar kwam het plakje kaas uit de borstzak. Tien minuten in het zonnetje zitten dus en JEKA kon de wedstrijd afmaken met zijn tienen. Hiermee werd de thuisploeg nog verder op de eigen helft gedrukt en was het gedaan met alle aspiraties voor een overwinning. Het leek nog even goed te gaan en de spelers van Right Oh leken moeite te hebben met de trekker over te halen. Maar daar werden ze uiteindelijk een handje bij geholpen door Jules. Een voorzet viel bij de tweede paal precies op zijn been en rolde rustig in de verre hoek over de doellijn: 1-2. Daarmee was de wedstrijd definitief gedaan en wist Right Oh dat het de punten binnen had.
 
Een eerste nederlaag dus in de competitie voor JEKA, een duidelijk wedstrijd met twee gezichten. Die van een eerste met veel gemiste kansen en een uitgebleven beloning, en een tweede met dramatisch voetbal en een Wally die veel tegenhield maar uiteindelijk moest buigen voor een inzet van een eigen teamgenoot. Na afloop werden er nieuwe afspraken gemaakt en zien we weer veel potentie voor de toekomst. Dus vanaf nu nog 17 finales, bekijken we het wedstrijd voor wedstrijd en moeten we gewoon keihard knokken voor de punten. En tot zover de voetbalclichés.
 

Galerij

Reacties

Dit wedstrijdverslag heeft nog geen reacties.

R.K.V.V. JEKA
Sportcomplex "Tussen de Leijen"
Beukenlaan 21
4854 TA Bavel

Ledenadministratie
Agnes Wiegers
ledenadministratie@rkvvjeka.nl

Ga naar de contactpagina
Correspondentie-adres
r.k.v.v. JEKA
Willem Alexanderstraat 19
4811 PZ Breda
secretariaat@rkvvjeka.nl

Telefoonnummers
Clubhuis: 076-5147986
Bestuurskamer: 076-5155713
Wedstrijdsecretariaat: 076-3690549

Ontvang de JEKA nieuwsbrief

r.k.v.v. JEKA

Copyright © R.K.V.V. JEKA 2015. Alle rechten voorbehouden.