Wedstrijdverslag

Zaterdag 3 februari om 11::15 uur
2

Steenbergen JO15-1

7
JEKA JO15-1
Mehari(3)
Govert(2)
Adam
Jilles

"Vandaag is mijn dag"

Geschreven op: 04 februari 2018
Tim Krempel

door: Tim Krempel

Robin van Persie is terug op de Nederlandse voetbalvelden. Tenminste, op het stukje tussen de zijlijn en dug-out. Warmlopen is vooralsnog de corebusiness van RvP. De legendarische spits speelde tot dusverre slechts twintig minuten binnen de lijnen en bracht ongeveer het driedubbele door op de zielige strook kunstgras die moet worden gedeeld met de assistent-scheidsrechter. Robin en Siemen Mulder die om de achtendertig seconden steeds bijna op elkaar klappen. Want Robin kijkt niet voor zich tijdens zijn warming-up. Nooit. Altijd kijkt hij naar het spel. Naar zijn grote liefde. Zijn allesoverheersende passie. Ik was een van die supporters die ging klappen toen Gio deze Rotterdamse grootheid voor het eerst uit de dug-out stuurde tijdens de wedstrijd tegen Utrecht, al was ik thuis. Mijn kinderen keken mij raar aan. Van mij mochten de camera’s alleen nog maar op hem gericht worden, de wedstrijd zou ik dan wel ’s avond als samenvatting hebben bekeken. Ik bewonder de man om zijn historie. Maar daar is iets bij gekomen. Ik zag het al direct aan hem tijdens zijn eerste warming up. In zijn blik toen hij mocht invallen. En tijdens het interview na de wedstrijd. Plezier. Jongensachtig, ontwapenend plezier. Gewoon, omdat je mag voetballen bij je cluppie. Een van de grootste Nederlandse voetballers ooit kijkt op zijn vierendertigste als een jongetje van negen dat met zijn vader de cockpit van een Boeing in mag. Waarom zien we dat eigenlijk nooit? Of nooit meer? Waarom kijken en praten voetballers van twintig alsof ze het over de opwarming van de oceanen hebben? Als pessimistische professoren die zojuist hebben geconstateerd dat de zon binnen vijf jaar op zes kilometer van de aarde komt te staan en ons allemaal zal verschroeien? Waar is het plezier? Voetballers praten ook altijd in de derde persoon. “Ja, dan krijg je die tik tegen de enkel en scoor je niet”. “Inderdaad, dan word je gewisseld en zit je op de bank”. Robin doet dat niet. Die praat over zichzelf in de ik-vorm. Met pretogen. We zouden bijna vergeten dat voetbal vooral heel leuk is. Maar gelukkig is daar Robin. En JEKA O15-1. In de eerste competitiewedstrijd van 2018 lieten vijftien zorgvuldig geselecteerde pubers zien hoe leuk voetbal kan zijn. Het gebeurde in en tegen Steenbergen.

De eerste twintig minuten van het verplaatste duel verlopen niet geheel volgens Bredaas plan. Steenbergen drukt JEKA regelmatig terug naar eigen helft, waardoor het niet aan het eigen spel toekomt. Ook het uitverdedigen gaat nog niet heel soepel. Desondanks tekent Mehari voor een vroege openingstreffer. Een mooie combinatie van Liam en Vito ging er aan vooraf. Hoewel door deze voorsprong iets meer vertrouwen ontstaat is Steenbergen nog niet verslagen. Een goed genomen hoekschop levert in minuut veertien een gevaarlijke situatie op voor Koens doel, maar uiteindelijk raakt niemand de bal en rolt deze het veld uit zonder enige schade aan te richten. Even later passt Liam linksvoor naar Mehari.  Onze altijd lachende spits schiet vanaf een moeilijke positie op het Steenbergse doel en krijgt vervolgens onverwachte hulp van de tegenstander. Het eigen doelpunt betekent een verdubbeling van de stand: 0-2. Nog geen vijf minuten later is het Govert die de bal met links in de verre hoek schiet en daarmee voor een royale 0-3 voorsprong zorgt. JEKA zit op rozen, ondanks dat het spel niet hoogstaand is. Dat zegt overigens ook iets over de tegenstander. Die wil best, maar onvermogen staat de elf gefrustreerde jongens flink in de weg. Hoewel, in de allerlaatste minuut is er het succesje van de tegentreffer. De warrige scheidsrechter keurt het doelpunt van de thuisclub goed, maar geeft kort voor de spelhervatting een gele kaart aan Wouter, speler van Steenbergen. Wouter weet van niets en snapt het niet. Met hem werkelijk alle andere spelers èn toeschouwers. Want waarom keur je het doelpunt goed als er sprake is van een kaart-waardige overtreding? Achteraf blijkt de kaart bedoeld voor een JEKA speler, maar omdat Steenbergen normaal in vrijwel dezelfde shirts speelt als JEKA dacht de arbiter dat hij JEKA een kaart gaf. Enfin, een rommelig einde van de eerste helft.

De gastheren zijn overduidelijk met een gewijzigde opdracht gestart aan de tweede helft. Hoe die opdracht precies luidde is onduidelijk gebleven, maar de uitvoering was kraakhelder: onbehouwen fysiek spel. En dan zeg ik het nog netjes. Want overtredingen volgen elkaar snel op en worden steeds steviger. Koen voorkomt met een weergaloze redding een tweede tegentreffer en inspireert hiermee zijn tien teamgenoten. Want vanaf dat moment gaat JEKA doen wat het zo goed kan. Voetballen. JEKA voetbalt zich onder de fysieke druk van Steenbergen uit met snel combinatiespel over de grond. Het is een lust voor het oog. In minuut elf maakt Mehari een mooie actie in het strafschopgebied. Hij kan alleen worden afgestopt door een overtreding. En zo geschiedde. De penalty schiet hij feilloos in. JEKA’s vierde is zijn derde. Breed lachend en in gebrekkig Nederlands zegt hij tegen de meegereisde Bredase supporters: “Vandaag is mijn dag!” Ik zie plezier. Ik zie liefde voor het spel. Ik zie Robin. En dan wordt Mehari gewisseld. De staf heeft dit prachtige moment niet meegekregen en slaat het bier dood. Geen schuim en geen koolzuur meer. Mehari zit met een jasje op de bank. Ik zie Robin.

JEKA dendert door. Speelt hoge school voetbal en vermorzelt het onmachtige Steenbergen. Govert zorgt voor JEKA’s vijfde na hard werken van Adam. Diezelfde Adam maakt heel mooi de 1-6 ; Pepijn en Ties zijn verantwoordelijk voor het voorbereidende werk.  Alerte Ties vangt precies één minuut later een slechte uittrap van de Steenbergse goalie op en brengt Jilles in stelling. Die rondt sterk af en vergroot de marge naar zes. De thuisploeg komt tien minuten voor het einde nog eenmaal op de Bredase helft en scoort een zuiver buitenspel doelpunt. Daar wordt dus terecht voor gevlagd. Maar de eigenzinnige arbiter keurt het doelpunt goed met als steekhoudend argument: “Joh, het is toch al 7-1”. Amateurisme ten top, zelfs in een amateurwedstrijd. En zo wordt de eindstand bepaald op 2-7.

Een eclatante, volledig verdiende overwinning van JEKA. Een weergaloze tweede helft die bij iedereen een grote glimlach op het gezicht toverde. Plezier in voetbal, zelfs zonder Robin. Er is nog hoop.

Galerij

Reacties

Dit wedstrijdverslag heeft nog geen reacties.

R.K.V.V. JEKA
Sportcomplex "Tussen de Leijen"
Beukenlaan 21
4854 TA Bavel

Ledenadministratie
Agnes Wiegers
ledenadministratie@rkvvjeka.nl

Ga naar de contactpagina
Correspondentie-adres
r.k.v.v. JEKA
Willem Alexanderstraat 19
4811 PZ Breda
secretariaat@rkvvjeka.nl

Telefoonnummers
Clubhuis: 076-5147986
Bestuurskamer: 076-5155713
Wedstrijdsecretariaat: 076-3690549

Ontvang de JEKA nieuwsbrief

r.k.v.v. JEKA

Copyright © R.K.V.V. JEKA 2015. Alle rechten voorbehouden.