Wedstrijdverslag

Zondag 5 november om 12::00 uur
12

JEKA 7 ZO

Jules (2x)
Job (6x)
Sam(2x)
Droeloeman
Flo
2
PCP 3

Teams kiezen

Geschreven op: 06 november 2017
Job T'Jonck

door: Job T'Jonck

Vroeger voetbalde iedereen nog buiten. Op veldjes, pleintjes of gewoon op straat. Er werden allerlei spelletjes verzonnen afhankelijk van het aantal spelers of de beschikbare ruimte. Je had één keer tets/stuit (al dan niet met oortje-tik voor de verliezer), tienen, engelsen of één-twee-drieën, wat meestal leidde tot een potje kontje knal, of afvalrace. Maar het leukste bleef toch altijd wel gewoon partijtje. Tegen jongens uit de buurt of juist uit een andere buurt, tegen ouderen die je op hun plek wilde zetten of gewoon onderling met alle buurtkinderen. Het meest bepalende moment van het partijtje was misschien wel het teams kiezen. Na een ouderwets potje rood-wit-blauwen om te bepalen wie er als eerste mocht kiezen begon het tactisch steekspel om het beste team bij elkaar te sprokkelen. Ging je alleen voor de beste spelers of stelde je een echt team samen dat goed verdeeld was over posities en kwaliteiten. Soms kreeg je met het kiezen van teams een geweldige wedstrijd tussen twee zeer gelijkwaardige teams, een andere keer was het bijna sneu hoe groot het verschil was en eindigde het partijtje meestal met het naar huis gaan van de verliezende partij. Bij de wedstrijd tussen JEKA 7 en PCP 3 leek het wel alsof het kiezen van de teams faliekant mis was gegaan. Alsof er een nieuwe jongen in de buurt was komen wonen die zijn eigen team mocht samenstellen, maar helemaal niemand kende en dus niet wist hoe goed iedereen kon voetballen. En dan vervolgens alle verkeerde spelers begon te kiezen. En dan wilde de laatste twee spelers ook nog eens allebei bij JEKA in plaats van bij PCP waardoor het ook nog eens een ongelijke strijd in aantallen was. Het werd zo’n partijtje waarbij je halverwege afvraagt of je nieuwe teams moet kiezen of gewoon helemaal moet stoppen.
 
De 4e reserve klasse 404 is een erg bijzondere. Gestart met 12 enthousiaste teams, maar na speelronde 5 nog maar met tien over. De verhoudingen zijn schots en scheef, met wekelijkse handbaluitslagen en teams die op vijf wedstrijden staan en teams die er pas twee hebben gespeeld. In deze grote tombola mocht JEKA vandaag aantreden tegen PCP uit het nabijgelegen Heusdenhout. Na het enigszins enerverende bezoek aan Dordrecht vorige week had iedereen vooral zin om weer een lekker balletje te trappen. Bovendien had het nog wat recht te zetten met PCP na de bekervernedering tegen het tweede elftal. Vandaag kwam echter het derde op bezoek. En dat bleek toch een stuk lastiger te regelen dan voor het tweede. Toen de JEKA-mannen de kleedkamer verlieten voor een warming up zaten er welgeteld drie spelers van PCP in de kleedkamer aan de overkant van de gang. ‘’Zijn jullie JEKA 7? Jullie gaan het lastig krijgen’’, aldus een van de slechts drie aanwezige spelers. Dat er twintig minuten later nog steeds geen tegenstander op het veld stond beloofde al niet veel goeds. Scheidsrechter Knibbeler kwam met een update. Er waren inmiddels acht spelers, maar meer dan tien gingen er überhaupt niet komen. Van die twee laatkomers bleek vijf minuten later er één de overtocht van Heusdenhout naar JEKA niet eens gehaald te hebben. Negen tegenstanders dus. En wij vonden dat we met onze selectie van 13 aanwezige vandaag al vrij krap zaten. Want evenals vorige week ontbraken Aad, Romijn en Bram nog. Sam was vandaag wel weer van de partij. En dus werd er op het troosteloze veld 3 afgetrapt. Negen tegen elf, de nieuwkomer in de buurt die geen idee had van de kwaliteiten van zijn medespelers tegen het al jaren samenspelende buurtelftal. Het werd een bijzonder potje voetbal.
 
Met een weinig vertoonde 1-3-3-2 opstelling probeerde PCP toch het beste van de wedstrijd te maken. Toegegeven, ze hadden er in ieder geval veel lol in. Dat de keeper de schijn had nog nooit eerder een bal te hebben geraakt met zijn voet was voor niemand dan ook een probleem. De thuisploeg kon zich vanaf minuut één bezig houden met het opvoeren van de score, want dat dit geen spannende wedstrijd zou worden stond bij voorbaal al vast. Dus moesten de mannen van Bruno er maar het beste van maken en in ieder geval een grote uitslag weg zetten. Dat bleek toch lastiger dan verwacht. De start was redelijk voortvarend. Al na enkele minuten raakte Job de lat en was Lucas gevaarlijk vanaf links. Het openingsdoelpunt liet dan ook niet erg lang op zich wachten. Het leek een soort trainingsoefening waarbij JEKA rond de zestien moest rondspelen tegen een ondertal van tegenstanders. Jules werd de vrije man en schoot de bal onberispelijk in het zijnetje vanuit een lastige hoek: 1-0. De toon leek gezet en het bleef eenrichtingsverkeer naar de goal van PCP. Vooral omdat de bezoekers het niet voor elkaar kregen de bal vanuit achteruit fatsoenlijk over de middenlijn te trappen. De kansen stapelden zich vervolgens op. Maar het vizier was niet bepaald scherp te noemen. Sterker nog, het niveau daalde net als de gevoelstemperatuur met de minuut. Met zoveel ruimte bleek het toch lastig te voetballen en als de bal dan vrij voorkwam bleek het nog heel moeilijk hem af te drukken. Zo wist Flo zonder grensrechter aan de zijlijn nog tot tweemaal toe buitenspel te staan. Even later bediende hij Rik wel op een presenteerblaadje. Maar de keuze om op vijf meter van de goal nog aan te nemen kwam hem duur te staan en zijn poging werd tot twee keer toe geblokt. Flo zelf had ook een doelpunt op zijn schoen maar wist een voorzet niet te verzilveren. Vele afstandsschoten bleken ook geen middel tot scoren en tot grote hilariteit van de bezoekers werd de bal zelfs tweemaal over het vangnet geknald. Het was echter natuurlijk een kwestie van tijd tot de tweede zou vallen. Droeloeman snelde nog eens naar de achterlijn op links en legde de bal keurig terug op Job, die de tweede binnenschoof: 2-0. De derde goal was vervolgens vrijwel een kopie van de eerste. Een steekbal op Jules, die ditmaal iets meer in het midden van de goal uitkwam maar eveneens ijzig kalm binnenschoot: 3-0.
 
De eenzame spits van PCP had zich met een trainingsbroek onder zijn voetbalbroekje al voorbereid op het kou lijden tussen de verdedigers van JEKA. Maar na balverlies op het middenveld werd hij zowaar gelanceerd. De bal bleef wat hangen in de wind waardoor Wally begon te twijfelen of uitkomen wel de beste optie was waarna de enige goede voetballer van de bezoekers de bal prachtig over Wally heen lepelde in de verre hoek: 3-1. Even later werden Daniel en Timo uit hun saaie lijden verlost achterin en mochten ze zich verkassen naar de bank. Het bracht een lichte chaos met zich mee omdat met Sam niet echt een voorstopper ingevallen was en zo kreeg de diepe spits van PCP zowaar zijn tweede mogelijkheid. Ditmaal raakte hij met een hard schot de paal en vervolgens het hoofd van Wally, die met een dik en rood oog een souvenir overhield aan dit duel. Na deze wapenfeiten kon JEKA weer verder met het uitspelen van de gigantische ruimtes op het veld. Dat lukte niet altijd even goed. Sam had inmiddels zijn plek voorin weer ingenomen maar een polletje voorkwam zijn eerste echte mogelijkheid op een doelpunt. Uiteindelijk was de vierde goal weer een kopie van de tweede. Want Droeloeman haalde de achterlijn en had een optie of drie om uit te kiezen die vrij in de zestien stonden. De bal rolde achter Sam en voorbij Camel en dus mocht Job de vierde binnen schieten: 4-1. Dat was voor PCP het moment om, niet voor het laatst, van keeper te wisselen. Dit pakte zowaar vrij behoorlijk uit want deze wist met kunst en vliegwerk nog de nodige ballen er uit te halen. Het werd zelfs zo gek dat de bezoekers dichterbij kwamen. Een lange bal leek geen enkel gevaar op te leveren tot Franco besloot over de bal heen te schoppen en zo de spits zijn tweede één-op-één te gunnen. Die schoof de bal eenvoudig langs Wally en bepaalde de ruststand op 4-2.
 
Waar je op een willekeurig pleintje na drie kwartier op deze manier te hebben gevoetbald zou voorstellen om opnieuw teams te kiezen of de verliezende partij zelfs zou besluiten om huiswaarts te keren maakten beide ploegen zich op voor een tweede maal drie kwartier. Dat het voorin allemaal wat beter uitgespeeld mocht worden was vrij duidelijk en na een muzikaal intermezzo uitgevoerd door vlaggenist Timo werd er gestart met de tweede helft. De mannen van PCP bleven de lol er wel van in zien, al verdween de spirit om de uitslag klein te houden met de minuut. Toch bleef JEKA het zich nog behoorlijk lang vrij lastig maken. De zeeën van ruimte waren bijna eerder een last dan een zegen. Achterin had het de tweede helft helemaal niks meer te duchten van PCP. Slechts eenmaal werd de situatie dreigend, maar toen wist Wally met de bal aan de voet de spits onschadelijk te maken. De kansen om de score op te doen lopen waren vrij ruim maar afstandsschoten werden geblokt, vlogen over of naast en de keren dat er goed werd doorgebroken leek het alsof de doelman magneten in zijn handschoenen had. Zo dartelde Flo en beunde Timo zich beide een weg door de defensie maar wisten ze vrij voor de keeper alleen de bal in zijn handen te schieten. De score was binnen het uur inmiddels wel opgevoerd tot 6-2. Eerst was het Camel die al dan niet struikelend de bal al liggend op Droeloeman wist breed te leggen, die ditmaal wel het net vond: 5-2. En even later was het Sam die goed doorzette en met links de keeper verschalkte: 6-2.
 
Met nog een klein half uur te spelen was het wel klaar met de bezoekers. Ze bleven lachen maar aan de bal waren ze meer op zoek naar een panna dan een ploeggenoot. Met name Rik was verwikkeld in een tweestrijd met zijn directe tegenstander. Ondanks één panna en een poortje wist hij verder vrijwel iedere bal te veroveren en zo Lucas weer snel te bedienen op links. Bij iedere poging, al dan niet mislukt, was de hilariteit bij de bezoekers groot. Het meest komische dan wel niet verbazingwekkende moment kwam echter van de voet van Flo. Na zijn vlagbeurt was al duidelijk dat hij de orders van Bruno zeer letterlijk nam. Aan de zijlijn geplakt hield hij het veld uitstekend breed. Maar toen hij op een gegeven moment de bal veroverde kwam de boodschap van Bruno niet helemaal aan. ‘’Speel uit’’ zorgde voor wat kortsluiting en in plaats van het bedoelde overtal uit te spelen en te scoren tikt Flo de bal doodleuk over de zijlijn, in veronderstelling dat er iemand geblesseerd op het veld lag waarvoor de bal uitgespeeld moest worden. Even stond iedereen inclusief de toeschouwers verbaasd te kijken naar wat er gebeurde, tot het begreep wat er mis ging en in lachen uitbarstte. De bezoekers konden het voorval zo waarderen dat ze de bal terug gaven.
 
De score werd de tweede helft uiteindelijk dan toch nog flink opgevoerd. De derde keeper van de dag mocht zijn opwachting maken en die kreeg er nog een aantal om de oren. Eerst was er het trio van identieke doelpunten van Job. Droeloeman op links, balletje terugleggen en doelpunt: 7-2. Voor de achtste haalde Flo netjes de achterlijn, knalde de bal aardig hard terug en Job scoorde notabene met een sliding de 8-2. De negende was misschien wel de mooiste van de dag. Waar er in de tweede helft vele kansen om zeep werden geholpen met een mislukt schot vanaf de zestien werd deze aanval tot perfectie uitgespeeld. Knakkie brak door op links en legde de bal terug. Lucas speelde vervolgens met een mooi balletje tussendoor Sam vrij. Die was niet zelfzuchtig en legde de bal nog eens breed op Flo om zo ook de laatste verdediger buiten spel te zetten. Flo schoof de vervolgens keurig binnen en zette de 9-2 op het bord. De tien werd in de slotfase ook nog op het scorebord gezet. Bij een vrije trap maakten de bezoekers waarschijnlijk het meest bizarre muurtje wat ooit op de velden bij JEKA gezien is. De kamikaze uitloop van de muur werd eenvoudig omzeild, aangezien er rond de zestien nog vier mensen vrij stonden. Sam legde vervolgens breed maar het schot van Flo bleef hangen. In de kluts kreeg Job echter de bal nog voor de voeten en tikte nummer 10 binnen. De wedstrijd was inmiddels meer een slechte voetbalkomedie geworden maar de dienstdoende arbiter maakte de 90 minuten vol. En dus wist JEKA nog tweemaal te scoren. De elfde was een fraaie. Sam schatte een stiftje van Job op waarde en volleerde de bal in de hoek: 11-2. Het slotakkoord was voor Job, die terwijl de mannen uit Heusdenhout meer op de grond lagen door de zestien heen slalomde en de laatste van de dag binnenschoot: 12-2.
 
Een leuke opsteker voor het doelsaldo en weer verder in het spoor van Terheijden. Verder was het duel weinigzeggend. Omdat Terheijden thuis nipt won van Right Oh blijft het de ongeslagen leider aan kop, gevolgd door onze equipe op plek twee. PCP beloofde de volgende keer compleet te zijn en JEKA kan zich opmaken voor het duel met VCW in Wagenberg. Daar waar bijzondere herinneringen uit een eerder kampioensjaar op de loer liggen. Hopelijk kennen ze elkaar in Wagenberg wat beter, en worden de teams dan wat eerlijker gekozen, al is het maar in aantal.
 

Galerij

Reacties

Dit wedstrijdverslag heeft nog geen reacties.

R.K.V.V. JEKA
Sportcomplex "Tussen de Leijen"
Beukenlaan 21
4854 TA Bavel

Ledenadministratie
Agnes Wiegers
ledenadministratie@rkvvjeka.nl

Ga naar de contactpagina
Correspondentie-adres
r.k.v.v. JEKA
Willem Alexanderstraat 19
4811 PZ Breda
secretariaat@rkvvjeka.nl

Telefoonnummers
Clubhuis: 076-5147986
Bestuurskamer: 076-5155713
Wedstrijdsecretariaat: 076-3690549

Ontvang de JEKA nieuwsbrief

r.k.v.v. JEKA

Copyright © R.K.V.V. JEKA 2015. Alle rechten voorbehouden.