Wedstrijdverslag

Zondag 25 maart om 12::00 uur
4

JEKA 7

Job (2x)
Knakkie (2x)
8
Roosendaal 6

De Neutrale Toeschouwer

Geschreven op: 28 maart 2018
Job T'Jonck

door: Job T'Jonck

Voetbal is kunst, voetbal is oorlog, voetbal is voor sommige zelfs hogere wiskunde. Maar bovenal is voetbal voor het publiek. Over dat laatste aspect zijn niet alle trainers het overigens eens. Je hebt immers trainers voor wie het resultaat heilig is tegenover trainers die het publiek willen vermaken. In Amsterdam is al jaren zichtbaar hoe moeilijk die twee te combineren zijn, ook al staan ze beide bovenaan in het vaandel. Kijk maar naar het seizoen van PSV. Op resultaat feilloos de beste, maar het publiek vermaken is er vaak niet bij. En toch staat het publiek centraal. Voetbal is immers een volkssport. Je hebt niet voor niets spelers ‘waarvoor je naar het stadion komt’, duidelijk gericht op vermaak van het publiek. En hoewel je geen PSV-supporter op dit moment zal horen klagen dat zijn cluppie qua entertainment wekelijks een magere 4 scoort is er nog altijd publiek dat wel naar het voetbal kijkt om vermaakt te worden. Zo heb je namelijk altijd nog de ‘neutrale toeschouwer’. Niet dat iemand ooit echt neutraal is bij het kijken van voetbal, maar de neutrale toeschouwer hecht meer waarde aan vermaakt te worden dan aan de uitslag. Juist die toeschouwer wordt al jaren op haar wenken bedient bij JEKA 7. Niet omdat het resultaat altijd goed is, zeker niet omdat het voetbal altijd goed is, maar omdat er wekelijks vermaak is. Er gebeurt namelijk altijd wel wat als de heren het, veelal kunstmatige, gras betreden. Een bloedeloze 0-0 komt er zelden tot nooit voor en ook al schijnt het voorjaarszonnetje heerlijk op de zondag, een kansenregen is vrijwel altijd gegarandeerd.
 
De wedstrijd tegen Roosendaal was misschien wel de ultieme wedstrijd voor de neutrale toeschouwer. Want de trouwe JEKA 7-fans, nog altijd een handjevol ouders/vriendinnen/opa’s en oma’s die regelmatig langs de lijnen te vinden zijn (zeker als het lentezonnetje een keer goed doorkomt) kwamen er behoorlijk bekaaid vanaf op deze zondag. De voortekenen waren wisselvallig. Zoals gezegd was het weer in vorm, zonder een zuchtje wind en een stralende zon. De training voorafgaand aan het duel kende de hoogste opkomst sinds de jaarwisseling en er was zelfs een scheidsrechter aanwezig. Tekenen aan de wand op een aanstaande deceptie waren er achteraf gezien natuurlijk ook. Vol goede hoop werd er nog geen 20 uur voor aanvang van het duel geconstateerd dat 3 wissels een mooi aantal zou zijn. Op de afgesproken verzameltijd bestond de selectie echter pas uit 11 man. Nog voor de warming up meldde Wally zich, al was dit meer fysiek dan mentaal. En tijdens de warming up kwam het nieuws dat een tweede wissel ook nog onderweg was. Het kon dus nog alle kanten op.
 
De start van de wedstrijd leek echter geen enkele reden tot paniek te geven. De bijzondere invulling van het Roosendaalse 4-3-3 met drie spelers aan iedere zijde met kunstgraskalk aan de schoenen bezorgde de thuisploeg zeeën van ruimte die al snel werden benut. Na een aftastend begin nam JEKA duidelijk het initiatief. Met Aad als vanouds inschuivend van achteruit was het middenveld volledig in handen van de gastheer en was het wachten op de eerste kansen. Na wat speldenprikjes werd de eerste klap al vroeg uitgedeeld. Na een in eerste instantie afgeslagen aanval viel de bal in de kluts bij Camel. Hij deed zijn bijnaam als koning van de kluts eer aan en wist de bal te ontfutselen aan zijn tegenstander en met een klein tikje bij Job te brengen. Die kon vrij op de zestien droog uithalen en daarmee de 1-0 op het scorebord zetten. Roosendaal hanteerde vooral snel de dieptebal en werd daar een aantal keer dreigend mee. Maar een vermeende handsbal van Camel werd vakkundig weggewoven door de leidsman en ook de al dan niet bedoelde buitenspel viel achterin een aantal maal keurig open. Aan de andere kant ging JEKA vrolijk door zich tussen de Roosendaalse verdediging heen te combineren. Met name Tom, de kameleon die inmiddels in de spits was beland, liet van zich spreken door als een aanspeelpunt continu anderen vrij te spelen. Het leverde een aantal schietkansen op voor Droeloe en Camel maar die kregen de bal niet binnen de palen. Romijn had nog de grootste kans op een verdubbeling van de score. Na een matige uittrap van de keeper stond hij binnen drie balcontacten oog in oog met de doelman maar ietwat gehaast schoot hij het leer naast de paal.
 
Toen ontstond er een ietwat opmerkelijk moment. Twee weken geleden werd in het verslag uitvoerig aandacht besteed aan de zeldzame winnende treffer. Zeldzaam vanwege zijn maker. Een uitgebreid betoog over waarom we hier stil bij moesten staan leek volledig gegrond. Dat maakte het volgende doelpunt dan ook des te vreemder. Een vrije trap werd geopend op Droeloeman die dreigend naar binnen kwam. Hij vond de overstekende Job die de bal in een keer breed legde op, jawel, Knakkie. En hoewel dit volledig tegen alle voetbalwetten in ging, knalde Knakkie de bal vrij in de zestien langs de even zo verbouwereerde doelman: 2-0. Twee wedstrijden achtereen met zijn naam op het scoreformulier, het leek een utopie. Navraag leert ons zelfs dat Knakkie zijn eigen vriendin had gemaand maar thuis te blijven, hij zou immers toch niet meer scoren dit seizoen. Hou het gevoel van bijzonderheid vast, want we komen hier nog op terug.
 
Tot zover was de wedstrijd voor de JEKA-toeschouwer net zo interessant als voor de neutrale. De wedstrijd vorderde echter en Roosendaal leek langzaam wakker geschud te worden en de diepe ballen werden steeds dreigender. De rugdekking was vaak in geen wegen te bekennen en zo moest Wally op een gevaarlijk schot ingrijpen. Hier leek hij zich pas op het laatste moment bewust van te zijn, maar hij was op tijd op de grond om de poging te keren. Roosendaal had inmiddels al driemaal om een penalty geschreeuwd vanwege hands, zonder ook maar enige emotionele reactie van de stoïcijnse arbiter. Hij kon echter ook geen kant meer op toen Camel in een uiterste poging om de bal te blokken niet had gerekend op een subtiel lobje van de aanvoerder van de bezoekers. De bal kwam tegen de hand, de arm was niet langs het lichaam en dus ging de bal op elf meter. De uitvoering van de penalty was eveneens uit het boekje en dus stond het plots 2-1. JEKA kreeg zelf de nodige kansen. De inmiddels ingevallen Flo kreeg de bal echter niet voor of in de goal en de doelman pareerde nog een mooie poging van Camel. Aan de andere kant bleef de situatie dreigend en een corner van Roosendaal werd zelfs gepromoveerd tot gelijkmaker. De centrale verdediger wist zowel Camel als Aad van zich af te schudden om vervolgens de bal langs de verbaasde Job langs de tweede paal binnen te koppen: 2-2.
 
JEKA kon weer van vooraf aan beginnen en zocht wederom de aanval. Ditmaal zonder de achterhoede open te gooien kreeg het kansen op een nieuwe voorsprong. Een prachtige actie van Romijn op links, na een panna en een versnelling eindigend op de achterlijn, kon echter niet door Camel worden bekroond met een doelpunt maar werd opnieuw gepareerd door de doelman. Nog voor de rust wist de thuisploeg echter opnieuw op voorsprong te komen. Opnieuw een versnelling op links van Romijn, een strakke voorzet voor de goal. En met eigen ongeloof liep Knakkie de bal binnen: 3-2. Twee treffers in één duel, het had de meest uitgekiende gokspecialist waarschijnlijk nooit kunnen verzinnen. Voor de doemdenkers onder ons is het doelpunt gelukkig gefilmd door huis-videoanalist Haarhuis en terug te zien op alle mediakanalen, volledig in slow motion. Knakkie is los en ontworsteld zich van zijn naam als kansenmisser en maakt 2018 nu al tot zijn meest doelpuntrijke jaar ooit. Hiermee doet hij overigens ook afstand van zijn recht op een eigen alinea per goal, maar dat terzijde. Met de hernieuwde voorsprong werd ook de rust bereikt en ging JEKA, ietwat morrend over de magere afspiegeling van de wedstrijd, de kleedkamer in. Tot zover had de JEKA-toeschouwer nog weinig te klagen, de (afwezige) Roosendaalse aanhang kon blij zijn dat het had gekozen voor een terrasje en een rondje door de Rosada outlet, en de neutrale toeschouwer had met een gemiddelde van één goal per 9 minuten redelijk waar voor zijn geld gekregen.
 
Met de klassieke dooddoener ‘hier moeten we gewoon drie punten halen’ deed ook trainer Backxie voor vandaag weer zijn duit in het zakje en na een inmiddels al weer koud geworden thee kon de equipe zich opmaken voor de tweede helft. Sam had zich inmiddels al gemeld en zijn straf als grensrechter volbracht en zo ging Tom van spits naar bank naar voorstopper. De tweede helft was er duidelijk één voor de neutrale toeschouwer. De tweede 45 minuten hadden namelijk weinig te maken met (goed) voetbal, maar vermaak was er meer dan voldoende. Wie in de rust had ingezet op de daadwerkelijke eindstand had per direct ontslag kunnen nemen en gaan rentenieren vanuit een huisje op de Bahama’s.  
 
Binnen vijf minuten na de thee had Roosendaal de stand al recht getrokken. De manier waarop zorgde echter voornamelijk voor opgetrokken wenkbrauwen bij de maker zelf. Een afstandsschot dwarrelde richting de goal en plofte pardoes in het net: 3-3. Over de toedracht kunnen we het kort houden, maar laten we duidelijk zijn dat het schot geen doelpunt waard was. JEKA kon echter voor de derde maal op zoek naar een nieuwe voorsprong en kreeg niet voor het eerst voldoende mogelijkheden. De grootste kwam op naam van Flo, die voortaan door het leven gaat als Floris ‘Romeo’ Franck. Zijn poging vanaf een meter of vijf voor een leeg doel die de lat van het vangnet raakte deed verdacht veel denken aan een onwerkelijke poging van zijn naamgever Romeo Castelen in het shirt van Feyenoord. De kansen bleven komen en een derde voorsprong werd dan ook gevonden. Een voorzet van Romijn bediende Sam op maat, maar die zag zijn inzet op de paal belanden. De rebound kwam echter precies voor de voeten van Job, die eenvoudig de vierde kon binnenschuiven: 4-3. De definitieve nekslag leek onderweg, want JEKA liep eenvoudig over de enigszins geknakte Roosendalers heen. Maar opnieuw bleven de kansen onbenut. De grootste was ditmaal voor Job, die na een een-tweetje met Flo alleen voor de doelman opdook maar te lang wachtte en zijn inzet gekeerd zag worden.
 
Het bleek het startsein voor een onbegrijpelijke ommekeer in de wedstrijd, waar zelfs de meest diehard Roosendaal-hooligan niet van had durven dromen. Eerst was er plots nog de gelijkmaker na een lange bal die de gehele verdediging te machtig bleek. Het definitieve keerpunt volgde echter een paar minuten later. Bij een stand van 4-4 kreeg Roosendaal een corner die opnieuw dreigend naar een van de centrale verdedigers leek te draaien. In een reflex van totale kortsluiting was het echter Sam die als een volleerd volleyballer de bal boven zijn hoofd uit de zestien wist te smashen. Even verbaasd als resoluut wees scheidsrechter T’Jonck opnieuw naar de penaltystip en maakte de aanvoerder van Roosendaal zijn tweede vanaf elf meter en bracht Roosendaal voor het eerst op voorsprong: 4-5. Met deze bizarre achterstand stortte de thuisploeg volledig in elkaar en liep Roosendaal in de laatste twintig minuten zelfs nog uit naar de riante uitslag van 4-8. Het ongeloof was groot, bij de bezoekers misschien nog wel groter dan bij de thuisploeg, maar de punten gingen naar Roosendaal.
 
12 doelpunten, twee penalty’s, pakweg 30 doelrijke kansen, twee doelpunten van de man die nooit scoorde, driemaal een comeback van de bezoekers, een winnaar die niemand 60 minuten lang zag aankomen én een heerlijk lentezonnetje zonder zuchtje wind: het was een mooie middag voor de neutrale toeschouwer.
 

Galerij

Reacties

Dit wedstrijdverslag heeft nog geen reacties.

R.K.V.V. JEKA
Sportcomplex "Tussen de Leijen"
Beukenlaan 21
4854 TA Bavel

Ledenadministratie
Agnes Wiegers
ledenadministratie@rkvvjeka.nl

Ga naar de contactpagina
Correspondentie-adres
r.k.v.v. JEKA
Willem Alexanderstraat 19
4811 PZ Breda
secretariaat@rkvvjeka.nl

Telefoonnummers
Clubhuis: 076-5147986
Bestuurskamer: 076-5155713
Wedstrijdsecretariaat: 076-3690549

Ontvang de JEKA nieuwsbrief

r.k.v.v. JEKA

Copyright © R.K.V.V. JEKA 2015. Alle rechten voorbehouden.